مادر بزرگ تپل و ناز
موهای سفید
صورت خندون
ولی حال خراب
به زحمت نشسته بود
با همه حال خرابش صبح ها میخندید
دکتر من کی مرخص میشم
حاج خانم امسال سال رو پیش ما تحویل کن!
نه دکتر جون مرد من تنهاست…
باید براش سحری و افطار درست کنم
تنها باشه هیچ چیز نمیخوره
باید افطار من کنارش باشم
سحری درست نکنم بی سحری روزه میگیره
ما رو آزاد کن بریم
نمیدونست اوضاع چقدر بده
حاج خانم به بچه ها بسپر بهش سر بزنن
دکتر !!ناز حاجی رو فقط من میکشم
صبح ساعت شش تلفن
استاد….ارست کرد
سکته کرده بود
انگار وزنه ای صد کیلویی روی سینه ام کذاشتند
نفهمیدم چطور راه افتادم
فقط دویدم
نفس نفس زنان وارد بخش شدم
یک ساعت احیا کردیم ولی قلب مهربونش هوای آسمون رو داشت
حتی پرستارها حاضر نبودند احیا رو تمام کنند
نمیتونستم بایستم اومدم توجلسه هفتگی گروه به وحید گفتم
وحید حالم بده
هنوز یاد خنده هاش میفتم یاد پیرمردی میفتم که چشم انتظارش بود
پیرمرد الان چطور افطار میکنه؟