سنسور القایی یک دستگاه الکترونیکی است که میتواند اهداف فلزات آهنی را بدون تماس فیزیکی تشخیص دهد. سنسورهای القایی نیز اهداف فلزات غیرآهنی مانند آلومینیوم، برنج و مس را شناسایی میکنند. اما استفاده از اهداف فلزی غیرآهنی، محدوده عملکرد حسگر القایی را کاهش میدهد.
محدوده حسگر یک سنسور القایی فاصله از سطح سنسور تا حداکثر فاصله ای است که حسگر میتواند هدف فلزی را تشخیص دهد. فاصله سنجش را میتوان در برگه اطلاعات سنسور پیدا کرد.
هنگامیکه میخواهید فلز غیر آهنی را تشخیص دهید، برگه اطلاعات برخی از عوامل اصلاح را نشان میدهد. فلز غیر آهنی نوعی فلز است که مقدار قابل توجهی آهن در آن وجود ندارد. برنج، آلومینیوم و مس نمونههایی از فلزات غیرآهنی هستند.
این بدان معناست که این فلزات مقدار قابل توجهی آهن در داخل خود ندارند. اگر جسم یک فلز غیرآهنی است، به این معنی که مقدار قابل توجهی آهن در آن وجود ندارد، باید یک ضریب تصحیح ساده را هنگام تعیین فاصله سنجش در نظر بگیرید.

به عنوان مثال، در اینجا میگوید اگر جسم از برنج ساخته شده است، شما فقط باید فاصله حسگر طبیعی را در 0.5 ضرب کنید.
بنابراین، اگر 12 میلی متر را در 0.5 ضرب کنیم، در نهایت به 6 میلی متر به عنوان فاصله حسگر برای یک جسم برنجی خواهیم رسید. یعنی اگر بخواهیم جسمی را حس کنیم که از برنج ساخته شده است، فاصله سنسور تا جسم نباید بیشتر از 6 میلی متر باشد تا این سنسور بتواند جسم را حس کند.
همین امر در مورد سایر فلزات غیر آهنی نیز صدق میکند. به عنوان مثال، اگر جسمی از آلومینیوم داشته باشیم، فاصله حسگر برای این سنسور القایی 12 میلی متر ضرب در 0.4 است.
این به ما فاصله حسی 4.8 میلی متری میدهد. برای یک جسم مسی، فاصله حسگر 12 میلی متر ضرب در 0.3 خواهد بود که برابر با 3.6 میلی متر است. اگر به برگه داده سنسور نیاز دارید و نمیتوانید آن را پیدا کنید، میتوانید برای دریافت آن به وب سایت سازنده سنسور بروید.
چهار بخش خارجی اصلی یک سنسور القایی عبارتند از بدنه سنسور، صفحه سنسور، چراغ نشانگر و انتهای کابل یا انتهای رابط کابل داخل بدنه حسگر جایی است که مداری که باعث کارکرد سنسور میشود قرار دارد. قسمت فیس بخشی از حسگر است که اهداف را تشخیص میدهد.
چراغ نشانگر معمولاً نزدیک جایی است که کابل به سنسور وصل میشود. هنگامیکه هدف در محدوده حسگر حسگر قرار دارد، چراغ نشانگر روشن میشود.
کابل سنسور دارای سه سیم رنگی مختلف قهوهای، آبی و مشکی است. این سنسورها با کابلی در دسترس هستند که از قبل وصل شده است یا میتوانند یک رابط داشته باشند که کابل روی آن پیچ میشود.
سنسور القایی یک میدان الکترومغناطیسی ایجاد میکند که از فیس سنسور ساطع میشود. قرار دادن یک هدف فلزی در نزدیکی صفحه حسگر، میدان الکترومغناطیسی را مختل میکند و باعث میشود خروجی و چراغ نشانگر سنسور روشن شود.
در سنسورهای القایی سر تخت که شیلد نیز نامیده میشوند، فقط اجسام فلزی که رو به روی آن قرار بگیرند قابل تشخیص هستند
. نکته مهمتر اینکه فاصله حساسیت این سنسور القایی نسبت به سنسورهای غیر شیلد کمتر است.
سنسورهای غیر شیلد علاوه بر روبرو، فلزاتی که در مجاورت آن قرار بگیرند هم تشخیص میدهد.
البته نکته قابل توجه این است که تشخیص جسم در همه جوانب سنسور صورت نمیگیرد و معمولاً در دو نقطه که رو به روی هم هستند عمل دیدن انجام خواهد شد.