حکایت من…
حکایت کسی بود
که عاشق دریا بود
اما قایق نداشت
باید دریا را نگاه کرد وعاشق بود دریا گاهی آرام وگاهی طوفانی است گاهی آرام وصبور است وگاهی اشک میریزد وناراحت است غرق شدن در دور دست ها شدن انسان را به اوج میبرد انسان ها غم های دارن که نمی توانند با دیگران درمیون بزارن ولی میتونن با نگاه شون به دریا با او درد دل کنن و بار غم هاشون سبک کنند دریا پر از رمز و راز هست باید او را فهمید باید او را درک کرد باید عاشق بود
مانند دریا بیکران وزلال باشید عاشق باشید وبه دیگران عشق بدهید دیگران یک محبت به شما بدهکار هستن شاید خیلی زود دیر شود
