
رعناخانم درحالی که سبدخریدش رانزدصاحب مغازه،پژمان بردباشرمندگی گفت:آقاپژمان ببخشیدحالانمی توانم حساب کنم اگراجازه
بدهیدچندروزدیگرحساب کنم
پژمان_من به همسرمرحومتان آقاحسن بدهکارم احتیاجی نیست.
رعناخانم _خداخیرتان بدهدبدون هیچ منتی خوبی می کنید.
آقاحسین هم که درمغازه ایستاده بودبعدازرفتن رعناخانم گفت:توبه خاطرهمین ثوابهایی که انجام می دهی درزندگیت موفقی.
پژمان _ من هرچه دارم ازلطف خداست اینکه به دیگران
کمک کنم کارزیادی نیست،راستی آقاحسین ،برای پسر
آقای محمودی رضایت گرفتید.
آقاحسین _گفتند:اگرفرزندخودتان بودررضایت می دادید
وبرای اینکه کس دیگری کشته نشودرضایت نمی دهیم .
پژمان _ من به آنهاحق می دهم داغ فرزندچیزکمی نیست
ولی به خاطراینکه خانواده دیگری مثل خودشان داغدارنشودبایدرضایت می دادند.
آقاحسین -راست می گویی.ان شاالله که رضایت بدهند.
پژمان _ ان شاالله
آقاحسین_خداحافظ
پژمان _ خداحافظ
پس ازگذشت ساعاتی وتاریک شدن هوا،پژمان سوارماشینش شدومغازه رابه قصدخانه ترک کرد.
درهنگام رانندگی کردن به یادحرف مادرش افتادکه ازاوخواسته بودبه آقاپرویزوزیورخانم ،پیرزن وپیرمردفقیر
وتنهایی که درمحله قدیمیشان زندگی می کردندکمک کند
به آنجارفت .
بادیدن آقاپرویزداخل مغازه ایی ازماشینش پیاده شدوبه طرفش رفت .
آقاپرویز_ الان نمی توانم پول خریدم رابدهم .چندروزدیگرحساب می کنم .
پژمان بادیدن صاحب مغازه اوراشناخت اوآقای محمدی بودهمان کسی که باعث بدبختیشان شده بود.
ازروی حسادت تمام سرمایه ی پدرش رابالاکشید.
وبه اوتهمت دزدی زد.
به خاطرآن تهمت خانواده اشان تامدتهاازهم
محله ایی های خودخجالت می کشیدندوبه ناچار
ازآنجارفتند.
رفتاربی رحمانه ی آن مردباعث شدکینه ایی که دردلش
بودسربازکند ولی سعی کردکه فراموش کند.
پژمان _ من حساب می کنم.
آقاپرویز _ ممنون ازلطفتان .
پژمان _ چه لطفی ،وظیفه ام است واگراجازه بدهید
شماراتاخانه تان برسانم .
آقاپرویز _ مزاحم نمی شوم .
پژمان _ چه مزاحمتی
آقاپرویز _ ممنون
وپس ازچنددقیقه رانندگی کردن به خانه ی آن پیرمردرسید.
آقاپرویز _ دست دردنکند.
پژمان _ خواهش ،اگرهنوزکمکی ازدستم برمی آیدبگوییدتاانجام بدهم .
آقاپرویزباشرمندگی گفت :راستش داروهای همسرم راچندروزپیش بایدمی گرفتم ولی چون پول نداشتم
نتوانستم بگیرم .
پژمان _همین الان به داروخانه می روم تاداروهارابگیرم .
آقاپرویز _ خیرببینی پسرم .
پژمان درمسیربرگشتن ازداروخانه دوباره باآقای محمدی
روبه روشد که اینباربه التماسهای مردی که ازاو
می خواست چکهایش رابه اجرانگذاردتوجهی نمی کرد.
خشم ونفرت دوباره دردلش زنده شد.
باخودگفت :خدابهترمی داندچندنفردیگررامثل مابدبخت
می کند.
به خاطراینکه کس دیگری رابیچاره نکند بایدکاری انجام بدهم .
پس ازگذشت چندروزهنوزدراین فکربود،که چگونه به التماسهای آن مردتوجهی نکرد تصمیم گرفت که باکشتن اوانتقامش رابگیردووجدانش را،بااین فکرکه خانواده
دیگری رابدبخت نکندراحت می کرد نزدیک خانه ی اوشد
وپس ازچنددقیقه بااوروبه روشد.
پایش رامحکم روی پدال گازفشاردادکه ناگهان نوه ی
آقای محمدی رادیدکه محکم اورادرآغوش گرفته ایت و
یادآن حرفش افتاد که گفته بود برای اینکه خانواده ایی
دیگرمثل خودشان داغدارنشوندبایدرضایت می دادند.
پژمان حس کردکه شرایط آن خانواده رادارد .هم دلش
نمی خواست خانواده ایی راداغدارکندوهم نمی توانست اجازه بدهد امثال اوبه کارهایشان ادامه بدهند.
فکری به ذهنش رسیدبه آرامی اورازیرگرفت.
پژمان _ ببخشیدحواسم پرت شد.
آقای محمدی _ چه ببخشیدی . نزدیک بودمرابه کشتن بدهی .
پژمان _ اجازه بدهیدشمارابه بیمارستان ببرم .
اورابه بیمارستانی که یکی ازدوستانش درآنجاپزشک بودبردوبعدازانجام معاینات لازم واطمینان ازاینکه سالم
است به خانه اش برگرداند.پس تزگذشت چندروزبرای اینکه نقشه اش راعملی کندبه طرف خانه ی آقای محمدی
رفت پس اززدن ،زنگ خانه بااوروبه روشد.
پژمان _سلام .صحبتون بخیر
آقای محمدی_ سلام وقتتون بخیر،بفرماییدخانه
پژمان _ ممنون ،عجله دارم بایدبروم حالاهم اگرخبرمهمی نداشتم نمی آمدم .
آقای محمدی _ چه خبری؟
پژمان _ نتیجه ی آزمایش خونی که دربیمارستان ازشما گرفتندنشان می دهد شمابه یک بیماری مبتلاهستیدممکن است چیزخاصی نباشدولی بهتراست برای اطمینان آنرا به یک دکترنشان بدهیدوپس ازدادن
برگه ی آزمایش به اوودیدن چهره ی ناراحتش خداحافظی کرو.به خانه آمدیک هفته بعدزمان رامناسب دیدکه به بهانه ی احوالپرسی به اوزنگ بزند.
پژمان _سلام.خوبین
آقای محمدی_سلام .چه خوبی بعدازاینکه برگه آزمایش راپیش دکتری بردم به من گفت:شمابه یکبیماری خطرناکی مبتلاشدیدمن ازمردن نمی ترسم ولی شنیدم این
بیماری زجرکش می کندوهیچ درمانی ندارد.
پژمان که فرصت رامناسب دیدگفت؛
حالاکه هیچ درمانی برای این بیماری وجودنداردبهتراست باثواب کردن وکمک به دیگران ازخداوندشفاعتان رابخواهید.
آقای محمدی _انتظارداری من نتیجه سالهاتلاشم راخرج
دیگران کنم .
پژمان که عصبانی شده بود سریع گوشی راقطع کردوباخود
گفت:ای کاش همان وقت اورامی کشتم .دوباره باخودگفت:نه چرابه خاطراوخودم راقاتل کنم ولی ازطرف دیگر
تحمل بدی های آن مردرانداشت باخودفکرکردکه اصلانبایدازکسی بدی دروجودش است انتظارداشته
باشی به دیگران محبت بورزداواحتیاج داردتامهربانی رابیاموزدوبفهمدنه به خاطرشفاعتش بلکه لذت بردن از
کارخیربه دبگران کمک کند.
باگدست ده روزپژمان به اوزنگ زد.
پژمان _ سلام
آقای محمدی _ سلام .
پزمان _ببخشیدزنگ زدم که به شمابگویم دیروزهمراه یکی ازدوستانم به بیمارستان رفتم وباهمان دکتری که متوجه بیماریتان شدبرخوردکرردم وبرایش توضیح دادم که به شماگفته اندبیماریتان عیرقابل درمان است وشماهم
ناامیدشده ایدولی اوبه من گفت :اتفاقاببماری داشتم که همین بیماری راداشت وباجراحی اورادرمان کردم.
آقای مجمدی باحوشحالی گفت :اگرباجراحی درمان می شودمن هم انجام می دهم
پژمان _ولی دکترگفت :برای جراحی به خون احتیاج داریدوگروه خونی شمانیزکمیاب است ولی دوستی دارم که گروه خونی اش به شمامی خوردازشانس خوب شماامروزاز
زندان آرادشدوبیچاره فقطبه خاطریک چک به زندان افتاده
بود.
پژمان بادادن خبرآزادی دوستش درامروزآقای محمدی رابه این شک انداخت که ممکن است دوست پژمان همان فردی باشدکه خودش اورابه زندام انداخته بود
آقای محمدی برای اینکه شکش رابرطرف کندبه پژمان گفت ؛می توانم نام دوستت رابپرسم؟
پژمان _ علی امیری
آقا ی محمدی _ من همان کسی هستم که اورابه زندان انداختم مطمئم حاضرنمی شودبه من خون بدهد
پژمان _فبل ازاینکه به شمازنگ بزنم این سوال راازاومرسیدم که آیاحاضری می شوی به فردب که هیچ نسبت خونی باتونداردخون بدهی اوبه من گفت:حتی اگربه جا ی نسبت خونی دشمنی بامن داشته باشدحاضرم به اوخون بدهم.
آقای محمدی_متشکرم ازلطف شماودوستتان.
پژمان _ هروقت که خواستیدجراحی کنیدبامن تماس بگیریدکه به دوستم اطلاع بدهم.
آقای محمدی_ممنون
پژمان _خواهش خداحافظ
آقای محمدی _خداحافظ
فردای آنروزباآقای محمدی به پژمان زنگ زد.
آقای محمدی _ سلام .خوبین
پژمان _ سلام .ممنون
آقای محمدی _ به این خاطرزنگ زدم که بگویم وقتی می بینم کسی که اینقدربدی درحقش کردم حاضرمی شود
بدی ام راباخوبی جواب بدهدازگذشته ی خودپشیمانم .
پژمان که متوجه شدآقای محمدی به اشتباهاتش پی برده است گفت :دیروزبرای عیادت دوستم به بیمارستان رفته بودم وباهمان دکتری که بیماریتان راتشخیص دادبرخوردکردم وپس ازصحبت کردن بااوفهمیدم آزمایشتان جابه جاشده است .
آقای محمدی _درست است که خبرسلامتی ام راشنیده ام ولی حسرتی ازگذشته بردل دارم ،حسرتی شیرین
پایان