تصمیم سخت فاتحان جنگ جهانی دوم آن بود که امپراتور ژاپن را به دادگاه نظامی بفرستند یا از اعتبار وی برای کنترل مردم و تغییرات نرم بهره ببرند.
وقتی سخنرانی امپراتور هیروهیتو در ظهر ۱۵ اوت سال 1945 از رادیوی ملی ژاپن پخش شد، چیزی بیش از معجزه بر مردم ژاپن نازل شد. جامعه سنت گرای وفادار ژاپن، امپراتور را هم تراز خدا و خود خورشید قلمداد می کردند و در حد پرستش بی چون و چرا از وی پیروی می کردند. تا آن روز هیچ کس از حلقه بسیار نزدیک امپراتور حتی اجازه نداشت مستقیم به چشمان وی نگاه کند. برای مردم عادی که اصلا ملاقات ممکن نبود و تا آن زمان هیچ کس صدا و تصویری از امپراتور ندیده و نشنیده بود. پس این رویداد لرزه ای بزرگ در ژاپن به حساب می آمد؛ خورشید به زمین آمده و به زبان مردم با ایشان سخن گفت. یعنی امپراتور دیگر آنقدرها قداست نداشت.
حالا چی گفت؟ زمین و زمان را بهم دوخت تا بگوید ما در جنگ پیروز نشدیم اما نگفت شکست خوردیم. گفت دیگر نمی جنگیم اما نگفت تسلیم شدیم!
فقط 6 هفته پس از پخش صدای هیروهیتو از رادیو، امپراتور سوار بر خودروی تشریفات خود به دیدن فرمانده هیات نظامی امریکایی حاکم بر ژاپن، ژنرال مک آرتور رفت. دقت کنید که امپراتور ژاپن در خاک خودش رفت به دیدن مک آرتور در دفتر مک آرتور، نه اینکه مک آرتور رفته باشد به خدمت امپراتور.
میزانسن این جلسه نیز طوری طراحی شده که مک آرتور در موضعی بالاتر از هیروهیتو باشد و ژنرال امریکایی از اصطلاحات پرزرق و برق و تشریفاتی برای خطابیدن هیروهیتو استفاده نمی کرد و حتی کنار وی ایستاد، با او دست داد و عکس گرفتند.
می توان حدس زد تمام این اتفاقات، از پخش صدای امپراتور برای تمام مردم تا رفتن به دفتر مک آرتور و ادبیات امریکایی ها با هیروهیتو و دست دادنشان باهم چقدر روی اعصاب نظامیان و درباریان متعصب ژاپنی بوده که هنوز هیروهیتو را خدای غیرقابل لمس قلمداد می کردند و خوب همه اینها یعنی تحقیر!
از اولین برنامه های هیات نظامی امریکایی، در کنار تدوین قانون اساسی و شیوه جدید حکومت در ژاپن و ایجاد آزادی های رسانه ای و کشف و حذف شبکه الیگارشی و... تشکیل پرونده برای محاکمه سران نظامی ژاپنی با مدل دادگاه نورنبرگ بود.
حالا مک آرتور باید یک تصمیم استراتژیک می گرفت؛ هیروهیتو را در راس تمام نظامی های ژاپن و به عنوان سرکرده حکومت نظامی گرای ژاپن محاکمه کند یا از باقیمانده اعتبار اجتماعی وی برای کنترل نظم و هدایت وفاداران و اصلاحات نرم سیاسی و اجتماعی بهره ببرد.
نتیجه آن شد که به امپراتور مصونیت دادند، راه را برای حفظ وجهه خداگونه وی در نزد افکار مردم حفظ کردند و در عین حال تمام راه های قانونی و عملی را برای اثرگذاری وی در حاکمیت برچیدند. به وضوح به وی ابلاغ کردند می توانی قبله مردم ژاپن بمانی اما از ادعای قبله عالم بودن کوتاه بیا.
جامعه سنت گرای وفادار ژاپن، به پیروی از فرمان امپراتور، علی الاصول با اصلاحات تحمیلی خارجی کنار آمد و شورش نکرد و راه برای تکنوکرات های تغییرخواه ژاپن هموار شد. اما تمام(یا اکثر فرماندهان) ژاپن به محاکم قضایی با قاضیانی از کشورهای پیروز جنگ روانه شدند.
قاضیانی از کشورهای پیروز جنگ روانه شدند.
