دیشب بین خریدهایی که بابام کرده بود پنیر هم بود.من اصلا پنیر به عنوان وعده ی صبحانه دوست ندارم کلا پنیر دوست ندارم اما این پنیر توجه منو جلب کردم برداشتم و بهش نگاه کردم محتویات روی بسته رو خوندم.پنیر چرب پاستوریزه رسیده در آب نمک لیقوانی.با خودم گفتم این دیگه چه مدلشه حتما خیلی هم شور است! من دیگر مثل سابق نیستم شاید اگر بودم بازش میکردم و با ذوق یک ذره را امتحان میکردم.فکر میکنم دیگر هیچ چیز برایم جذاب نیست هیچ چیزی نیست که شوقی همراه آن باشد که مرا ذوق زده و هیجان زده کند.یا شاید من تغییر کرده ام.گمان میکنم احساساتم تحلیل رفته است.من همه ی این هارو به بزرگ شدن نسبت میدهم میگویم خب این هم یکی از نشانه های بزرگ شدنه.مثل وقتی که شوهر خاله ی من به من گفت چقدر ساکت شده ای من دختری شیطون و شاداب تر از تو توی این خانواده نمی‌شناختم.البته آن روز طبق معمول با مادرم بحث کرده بودم حسابی.که بی تاثیر نبود ولی خندیدم و گفتم خب اون مال بچگیام بوده الان بزرگ شدم .میدونید حدود سه یا چهار سال بود که درست و حسابی ندیده بودم کسی را.روی بسته پنیر عکس یک گوسفند بود.به عکس خیره شدم .دلم خواست من یک گوسفند باشم.یک گوسفند بین گله گوسفندهای عشایر کوچ نشین.یه گوسفند آرام و سر به زیربا پاپیون صورتی روی گوشش که چوپان هرگز از دستش عصبانی و کلافه نمیشود .گوسفندی منزوی و آرام که سرش به کار خودش هست و تنها روزهارو جدا از بقیه گوسفند ها در مراتع میچرد و گاهی هم دراز می‌کشد برای خواب بعداز ظهر .شب ها هم در پرچین گوسفندان یک گوشه ای انتخاب میکردم دراز می‌کشیدم به آسمان وسیع و آرام و پر ستاره ی سیاه نگاه میکردم غرق در افکار خویش بودم و صدای زوزه ی گرگ و صدای سگ ها هم می آمد و من به همه ی اینها بی توجه همینقدر زندگی آرام کاش یک گوسفند بودم. می بینید من دلم میخواهد گوسفند باشم.میدانید چرا؟فکر میکنم یک گوسفند اینجوری بودن خیلی خوب است فکر میکنم گوسفند ها قرار نیست با کسی سر و کله بزنند و حتی با احساسات مختلف خود نمی جنگند.گوسفند بودن خیلی خوب است.خیلی خوب البته من هرگز منظورم لفظ بی ادبانه گوسفندی که گاهی اطرافمان می شنویم نیست من تصورم از گوسفند حیوان آرام و شخصیت فارغ از غوغای جهانی که دارد است که از بدو تولد اهلی شده است و این زندگی را گویا کاملا پذیرفته.من دغدغه ی اینکه گوسفند بیچاره ممکن است وعده ی غذایی انسان ها بشود را نادیده گرفته ام.میدانم شاید گمان کنید این ناشکری است که ما اشرف مخلوقاتیم من کاری به کار این حرفها ندارم من احساسم این بود.
