رفتم سراغ کتاب ها وسایل تحریرم یادمه یه روزایی کل بهونم واسه درس خوندن داشتن میز بود میگفتم من نمیتونم درس بخونم باید پشت میز درس بخونم میز تهیه کردم ولی دیگه جذابیت اون موقع ها که میز نداشتم درس بخونم و بهش فکر میکردم نداشت بعد اینکه کنکورم دادم میز وسایل و کتاب هارو جمع کردم بردم گذاشتم زیر زمین.نمیدونم دلیلش چی بود اما خب برشون داشتم الان دلم درس خوندن پشت یه میز جدید میخواد اما خب به این حس جدید دلم میخواد غلبه میکنم نادیده میگیرم نباید بساز دلم میخواد رقصید.کتاب هامو که گذاشته بودم تو جعبه ی میوه از این جعبه های پلاستیکی روشون پارچه کشیدم که کسی کاری نداشته باشه با اینکه دیگه دلم نمیخواد کنکور بدم اما خب گفتم بزار باشه بمونه همین جا هرچند که داداشم میگه بده من ببرم بفروشم اونم کیلویی خودم نه دلم میاد اهدا کنم نه برم به کتابفروشی دسته دوم شهرمون بفروشم پول بهتری بگیرم وقتی داشتم جمع میکردم بهتون گفتم بابام بهم گفت جمع نکن بزار نتیجه ها بیاد اما برا من دیگه مهم نبود. رفتم سراغشون چند تا کتاب برداشتم گذاشتم کنار کتابای غیر درسیم مثل کتاب زیست ای کیو ویکی دوتای دیگه ! بهش گفتم اصلا نمیتونم ازت دل بکنم دوست دارم همینجا بمونی.اوه خدای من چقدر غم انگیز!یه جعبه داشتم جعبه ی کادوی نسبتا بزرگی بود یعنی الآنم دارمش تمام خودکارای تموم شده مدادای کوچیک شده ای که نمیشد بنویسی دیگه برگه های چرک نویسم که یه عالمه بودن که باید از یه عالمه بیشتر میشدن اما خب من همینقدر استفاده کرده بودم مینداختم توی اون جعبه همه رو پرت کردم،جامدادی هامو باز کردم خودکارای نصفه نیمه رو رو دستم امتحان کردم اگه رنگ داشتن میزاشتم بمونه در غیر اون صورت پرت کردم چند تا کپی از شناسنامم بود اونارم پاره کردم پرت کردم اصلا حس بدی نسبت بهشون داشتم ازشون بدم اومد پاره کردم زیر لب گفتم یه چیز زیاد کپی شناسنامه.یه دفترچه هم داشتم که توش فرمول شیمیایی هارو نوشته بودم واسه کنکور ۹۷بود برگه هاشو کندم و اون تعداد سفیداشو نگهداشتم که قابل استفاده باشه.میگم کتاب هام باید این سرنوشت قبول کنند که ممکنه هیچوقت خونده نشن و دست نخورده باقی بمونن یا نیمه خونده شده برای همیشه رها بشن.
پ.ن: این نوشته مربوط میشه به اواسط شهریور اما الان به اشتراک گذاشتم.
