زندگی

میتونم بگم تقریبا دستم اومده کتابهای نظام جدید چجوری اند و باهاشون هماهنگ شدم اما چیزی که اذیت می‌کنه بی حوصلگی من برای درس خوندن تحلیل رفتن انرژیم و شوق و اشتیاق سابق رو در خودم نمی بینم!اما خب نمیخوام تلقین کنم ای کاش دلی خودم انتخاب میکردم و پشت کنکور میموندم که هیچ بهونه ای نداشته باشم بگم منکه نمی‌خواستم بمونم آره شما بودید گفتید پشت کنکور بمون من حتی تا آخرین لحظه ی انتخاب رشته ی آزاد و سوابق هم قصد رفتن داشتم‌.اما این اصلا کار درستی نیست اوج بی انصافی و بدجنسی من نسبت به پدر و مادرم هست باید علی رغم میلم به تنبلی وبیکاری خودم رو مجبور کنم پشت میز بشینم و درس بخونم حالا که اشتیاقی نیست.درس خوندن سخت شده چون من حوصله ام نمی‌کشه؛اره مخصوصا حوصله ی تست زدن!آخه 650تا تست برای یک فصل؟من واقعا الان کسایی که روزی 8تا10ساعت درس میخونند رو تحسین میکنم چون واقعا کار آسونی نیست و من کاملا می فهمم همه دوست داریم بیکار باشیم بخوریم بخوابیم فیلم ببینیم هرکاری انجام بدیم که راحت باشیم البته که طبیعیه مقاومت ذهن در برابر انجام کارهایی که سخته چون فکر می‌کنه اینجوری می‌تونه مارو زنده نگهداره اما واقعا باید بهش گفت now what بابا؟بدتر بدبختمون میکنی:))اما من متوجه شدم زندگی این نیست.رضایت از زندگی و به دست آوردن همه ی چیزهای خوب برای یک فرد مستقل تلاش و استمرار و کار کردن در اون راستاست.چه خوبه یک نفر پشتکار و اراده داره!که البته همه میتونیم داشته باشیم چون پشتکار و اراده ارث خانوادگی کسی نیست که بهش رسیده باشه خوشحال باشید که اکتسابیه.اصلا اون روزهای بیکاری و تفریح بعد کنکور به یاد بیار خسته شده بودی از این حجم از بیکاری ‌و علافی و میگفتی پشت کنکور موندن درس خوندن بهتر بود آدم درس زده نمیشه ولی من الان فیلم زده و کتاب زده و خواب زده شدم واقعا:)))الان هم فیلم زده ام!باید در نهایت بگم بیخیال بابا برو جلو و میدونم بعدا ممکنه بگی همین کنکور آسون ترین راه بوده الان مطمئن نیستم در واقع:))

منم میگم خودت از گلوی خودت آرزوتُ نبُر!