یکی از تفریحات دلگیر کننده ی من اینه که میرم وبلاگ های چند سال پیش که نویسنده هاشون کنکوری بودن اون سالها رو میخونم که دیگه اپ نشدن و چیزی ننوشتن؛مثلا وبلاگ هایی با عنوان یادداشت های یک کنکوری،کنکور زندگی کن،کنکوری ۲۵ساله،رضا کنکوری از این قبیل اسم ها.وبلاگ هایی که نویسندشون توسال ۸۵,۸۹,۹۱,۹۲ کنکور داشتند با داستان های متفاوت و شیرین که معمولا بعد اعلام نتایج دیگه چیزی ننوشتند.چقدر جنس حرفها و نوشته هاشون برای من قابل درک و آشناست که انگار خود من هستند.نوشتن از دغدغه ها،نگرانی ها،روز های درس خوندن و نخوندن،عذاب وجدان داشتنها:)) تراز،آزمون خانواده،شایعات و قوانین همه وهمه.گویا همون سال ها یعنی حدود ۹۰و۹۱ هم حرف از حذف کنکور سراسری بوده چقدر خوندن بحث ها و نظرات شیرین بود خدای من.منکه نمیشناسم اما یه حس دلتنگی عجیبی بهم دست داد یکی گفته بود که کنکور حالا حالا حذف شدنی نیست که بله همین سال اخیر حذف کنکور برای رشته های خاص اجرا شد:)واقعا هم حق گفته بود.وحتی در مورد سوابق تحصیلی تاثیرش هم گفته بودن.گویا مسئولین اون روز ها تو گیرو دار وضع قانونی بودند که دانشجو های انصرافی هم بتونند کنکور بدن.یک جا یکی نوشته بود که امروز رفتم کتابها رو دانلود کردم ببینم تغییرات چیه مثل همین الان تغییر نظام و کتاب ها تاثیر سوابق وضع قانون برای کنکور دادن دانشجوهای روزانه و..یکی از همین وبلاگ نویس ها چقدر نوشته هاش محکم بود در عین اینکه من میدونم چقدر داره سعی میکنه قوی باشه که هست؛اما تو هر لحظه ترس و نگرانی و نشدن بهش حمله کرده و داره مقاومت میکنه.این سوال برام پیش اومد واقعا کنکور اینقدر دردناکه؟اینقدر که دردش با نوشتن کم میشه؟چیشد؟به خودی خود کنکور برای من دردش فقط نگرانی و استرس پدرو مادرم برای آینده ی منه! میتونم بگم برام سنگین شده همین سنگین و پر وزن! بعد اینکه وبلاگ هارو میخونم میگم اینها الان کجان؟در چه حالی ان؟بعد ده سال فارغ التحصیل شدن؟زنده اند؟خب آدرس ایمیلش اینجاست بهش ایمیل بزنم؟جواب میده؟خیلی اتفاقی امروز یکی از وبلاگ نویسهایی که وبلاگش رو خوندم و دیگه به. روز نشده از طریق کانال تلگرامم که از اعضای کانالم هست بهم پیام داد:))وبلاگ کنکور زندگی کن!گفت که دیگه چیزی ننوشته بخاطر مشغله و...و گذاشته دست نخورده بمونه اما فعالیت تو حیطه کنکور داشته:)))وسحر دانشجوی سال ششم پزشکی هست.من چقدر ذوق زده شدم خدای من!
خدایا هممون رو عاقبت بخیر کن،آمین!