سخت ترین سوال و در واقع اذیت کننده ترین سوالی که یک نفر می‌تونه از من بپرسه اینه که بهم بگه هدفت چیه؟من واقعا نمی‌دونم چرا باید به این سوال جواب بدم گاهی هم واقعا گیر میکنم بین گفتن یا نگفتن.من اصلا دوست ندارم جواب این سوال رو بدم.چون اصلا دلیلی نداره که کسی بدونه من هدفم چیه یا اهداف و چقدر خوبه که من کنجکاو هم نیستم بدونم حتی نزدیک ترین افراد به من چه هدفی رو دارند دنبال میکنن چون من خوب این رو فهمیدم که به من ربطی نداره! ایده ها و اهدافی که به ذهنمون میرسه خیلی ناخودآگاه هست ما هیچوقت نمیتونیم اهداف کسی رو بفهمیم و قصد داشته باشیم ماهم همون رو دنبال کنیم چون به اون خوبی نمیتونیم به نظرم براش تلاش کنیم وفقط یک حس گذراست.من جواب خوبی برای اینکه ازم بپرسند هدفت چیه پیدا کردم؟هدفم اینه که خوشحال زندگی کنم چون خوشحال زندگی کردن من در گرو رسیدن به اهدافم هست وقتی دارم برای رسیدن به اهدافم تلاش میکنم یا وقتی بهشون میرسم من فرد خوشحالی هستم.اخرین بار من اصلا دلم نمی‌خواست جواب این سوال رو که ازم پرسیده شد بدم و اون فرد به من گفت تو بی هدف هستی و کلی انتقاد و...آخه مگه میشه یک نفر تو زندگیش هدفی نداشته باشه؟همه ی ما هدف یا هدف های مختلفی داریم که می‌تونه جنبه ی مالی یا تحصیلی و..داشته باشه.من واقعا دلم نمیخواد کسی ازم این سوال رو بپرسه چون در این صورت چرت و پرت تحویلش میدم و کلی هم مورد قضاوت قرار میگیرم که اصلا برای من خوشایند نیست.
