
خاطرم هست سال اول دبیرستان یک دبیر ادبیات داشتیم به نام آقای فرهوشی. امیدوارم هنوز وجود شریفش سالم و سرحال باشه. جدای از اخلاق و منش متفاوتش در درس دادن، روش درس پرسیدنش هم خودش یک کلاس درس جالب بود.
حالا براتون تعریف میکنم :
جلسه اول به هر کدام از ما گفت برید در مورد موضوعی که مورد علاقهتون هست تحقیق کنید و یک جلسه شما میشید معلم و آنچه را در مورد موضوع تحقیقتان میدانید به من و بقیه دانشآموزان میگید. اگر تحقیقی هم انجام ندید باید یک جلسه از درسهای کلاسی را که تا اون موقع گفتم برای سایرین مرور کنید. خلاصه هر کدام از شما یک جلسه معلم میشید. بگذریم از این که بعدا جلسهها آنقدر جذاب شدند که هر کدام دو یا سه جلسه متوالی معلم بودیم.
دبیرستان ما از منزلمان خیلی دور بود و من باید دو خط اتوبوس عوض میکردم تا به مدرسه برسم. از طرفی محیط جدید و مسیری که طی میکردم من را در فضای تازهای قرار داد که از قضا جزو محلههای قدیمی تهران بود و جاذبههای زیادی برای کشف داشت. برای همین سعی میکردم در مسیر برگشت از مدرسه که وقت بیشتری داشتم قسمتی از مسر را پیاده طی کنم و کوچهها و خیابانها را بشناسم.
برای این که تجسم محیط سادهتر باشه باید بگم مدرسه ما توی خیابان شاهآباد (جمهوری) بین چهارراه مخبرالدوله (استقلال) و میدان بهارستان بود و من تا پارک شهر را پیاده میرفتم. سعی میکردم هر روز از مسیر متفاوتی برم و جاهای تازهای کشف کنم.
برگردیم به آقای فرهوشی. تجربه آشنایی با محلههای قدیمی تهران باعث شد که به عنوان موضوع تحقیق، تهران قدیم را پیشنهاد کنم و از او بخوام به من منبع معرفی کنه. خیابان شاهآباد اون زمان پر بود از کتابفروشی که گمان کنم الان از اونها دو تا بیشتر باقی نمانده( سنایی و اقبال). خلاصه ماجرای سرک کشیدن توی تاریخ تهران و محلهها و خیابانهای قدیمی و گشتن دنبال محل قدیم بعضی مکانها از اون زمان شد سرگرمی من.
امیدوارم فرصتی بشه کمکم بعضی از این خاطرات را اینجا به اشتراک بگذارم.