دیدهای وقتی جوهر را در لیوان آب میریزی چه میشود؟ جوهر در آب میدود و به خودت میآیی و میبینی موجودیتش را تسخیر کرده! باردو برایم چنین بود.
شخصیترین اثر ایناریتو و حدیث نفس او که سیریست معنوی و ملغمهایست از آثار دیگرش چون: ½8، زیبایی بزرگ و بردمن که از محل برخورد واقعیت و خیال میبالد.
از لحاظ لغوی و برآمده از بودیسم، "باردو"، حالتیست حائل بین مرگ و تولد مجدد که افراد هنگام خروج روح از کالبد فیزیکی با آن مواجه میشوند. با نظر بهمعنای واژه، تم کلی داستان درک میشود. تمی که به بازنمایی سورئالیستی و غیرمتعارف ایناریتو از واقعیت، به آن دامن زده است.
لابهلای ثانیهها و سرگشتگیهای سیلوریو، گمگشته پویش میکردم و گویا همراه با او در جستجوی معنای این برزخ بیمعنا متحیر و مستاصل بودم؛ انگار که دل بسپارم به این وقایعنگاری دروغین(؟) مشتی حقیقت!
"باردو"، همزمان سورئالیست با حرکت روی مرز محو و تفکیکناپذیر واقعیت و خیال.
Mahdi
