فصل اول قسمت سوم
زنگ می خوره:دینگ دینگ
همه می رن سر کلاس (نکته: داخل دانشگاه ادن صندلی ها دو نفره درست مانند داخل انیمه)
اما آنیا و دامیان به بحث ادامه می دند و کمی دیرتر به کلاس می رسند و همه صندلی ها پر بود جز یک صندلی و آنیا و دامیان مجبور می شن کنار هم بشینند
هندرسون: خوب بچه ها جاهای که نشستید حفظ کنید چون که دیگر اجازه عوض کردن صندلی ها را ندارید
آنیا/دامیان زیر لب: ولی باید یک سال کامل این رو تحمل کنم
«پرش زمانی به آخر هفته »
آنیا زیر لب:وای بعد از امروز ۲ روز دامیان را نمی بینم
دامیان اتفاقی می شنوه و به آنیا میگه
دامیان: فکر کردی من راضی هستم تو رو تحمل کنم/با لحن عصبی
قبل از اینکه آنیا بیاد حرفی بزنه و دعوا شدت بگیره زنگ آخر می خوره
آقای هندرسون به آنیا و فلان و فلان (نمی خوام شخصیت اضافه کنم)و دامیان به مونید
خلاصه همه می رند اینها می مونند بعد از یک ساعت آقای هندرسون اجازه می دهد که برند
اما آنیا نمیره و ناراحت روی پله های دانشگاه می شنه
دامیان میاد و به آنیا میگه
دامیان:چیی شده کله پشمکی ؟
آنیا میزنه زیر گریه و میگه
آنیا:از اتوبوس جاموندم و گوشیم هم داخل خونه جا گذاشتم که زنگ بزنم (خونه ی آنیا خیلی از مدرسه دوره)