شاید از تو فقط نگاهی سهم من باشد ، شاید انگار قرار نیست که تو پاداشی از سوی خدا برای التیام درد هایم باشی ، نمیدانم ، هر بار برق نگاهت آتشی در دلم می‌افروزد ، نکند این آتش وجودم را بسوزاند به جای این که شعله ای باشد برای افروختن عشقی بی پایان .... این افکار پریشان بسیار آزرده می‌سازد مرا ، ای کاش و هزاران امید که بی حاصل نباشد این خیال زیبایم، خیالی که شباهنگام غرقه میبینم خود را ، در میان گرداب هایش. دلتنگ می‌شوم ، حتی ثانیه ای پس آن که نگاهم از نگاهت می‌بُرد، دلم میخواهد تو را ؛ مثال آب برای ماهی ، مثال نور برای چشم و مثال تنفس برای زیستن ... این خواستن را دوست میدارم ، مثل ذوق اولین روز مدرسه ، یا مثل اشتیاق شب تولدم ، ای کاش یا بهتر بگویم ٱمید که من سهم تو و تو سهم من باشی ، میان انبوهی از تباهی دلیلی برای زیستن میخواهم. زنده بودن بی دلیل ، پرسه زدن بی هدف ، سفر بدون مقصد و زندگی بدون عشق هیچ کدام به کار نیاید، من تو را می‌خوام برای زنده بودن
مهندس مواد هستم ولی نوشتن رو هم دوست دارم ، خیلی وقتا سعی میکنم ، آنچه که میبینم رو به صورت نوشته دربیارم. نظرات ارزشمند شما رو با کمال احترام می‌پذیرم.
