خب من دوست ندارم یک مقدمه طولانی و به درد نخور بنویسم.
پس میرم سر اصل مطلب من از زمانی که بدنیا اومدم تو خونه ما دعوا بود، دعوا پدر و مادرم بخاطر تفاوت عقاید، علاقه نداشتن به یکدیگر ، دعوا برادرم و مادرم که تلاش میکرد به رویا هاش برسه و مادرم نه تنها کمک نمیکرد بلکه یک مانع بزرگ شده بود. دعوا کردن من وخواهرم به دلایل چرت و بیخود و همینطور برادرم من انها را درک میکنم، انها مشکلات و دغدغه های خودشون رو داشتند، ولی کاش انها هم کمی من را درک می کردنند. مگر انها تا به حال کودک نبودند. چرا کسی من را دوست نداشت.