سخنرانی When To Use Microservices (And When Not To!) • Sam Newman & Martin Fowler • GOTO 2020
سخنرانان: Sam Newman, Martin Fowler
لینک ویدیو: https://www.youtube.com/watch?v=GBTdnfD6s5Q&pp=ygUPU2FtIE5ld21hbiBRQ29u
در این سخنرانی، مارتین فاولر و سم نیومن به گفتگو درباره چالش های معماری میکرو سرویس و نحوه شکستن سیستم های مونولیت به میکروسرویس صحبت میکنند.
سخنرانان بیان میکنند که انتخاب پیشفرض در معماری سیستم باید یک مونولیت تکپروسسی (Single-process monolith) باشد، مگر اینکه معماران بتوانند دلیل قانع کننده ای برای تغییر معماری ارائه کنند. یکی از اشتباه های بزرگ صنعت نرمافزار این است که به جای خروجی و هدف نهایی، روی خود ابزار و فناوری تمرکز میکند. میکروسرویسها در واقع فرآیند پرهزینهای هستند که برای شما گزینههای تصمیمگیری جدیدی میخرند، اما این گزینهها برای سازمان هزینه هایی خواهند داشت.
مزایای استفاده از معماری میکروسرویس:
دیپلوی مستقل: دلیل اصلی برای استفاده از میکروسرویسها قابلیت دیپلوی مستقل است. دیپلوی مستقل به این معنی است که بتوان قابلیت خاص را تغییر داد و دیپلوی کرد، بدون اینکه نیاز باشد کل سیستم تغییر کند. میکرو سرویس ها همچنین امکان دیپلوی بدون قطعی (Zero downtime). را فراهم میکنند.
جداسازی دادهها و پردازش آنها: این موضوع برای رعایت حریم خصوصی (مانند GDPR) بسیار مهم است؛ چرا که مشخص میکند دادههای حساس دقیقاً در کدام سرویسها قرار دارند تا بتوانیم از نظر امنیتی بیشتر به آنها بها بدهیم.
خودمختاری سازمانی (Organizational Autonomy): افزایش استقلال تیمها و تقسیم مسئولیتها به شکلی که نیاز به هماهنگی مداوم بین تیمهای مختلف برای انجام یک کار کاهش یابد.
معایب استفاده از معماری میکروسرویس:
1. تله مونولیت توزیعشده (Distributed Monolith): یکی از خطرات رایج این است که سیستمی بسازیم که نام آن میکروسرویس باشد، اما برای دیپلوی یک سرویس مجبور باشیم سرویسهای دیگر را هم همزمان آپدیت و دیپلوی کنیم. راهکار دوری از این تله، رعایت جدی اصل پنهانسازی اطلاعات (Information Hiding) درون مرزهای هر سرویس است. همچنین با بررسی الگوهای کامیت در ابزارهایی مثل جیرا میتوان فهمید کدام سرویسها همیشه با هم تغییر میکنند تا در صورت نیاز، آنها را دوباره با هم ادغام کرد.
2. چالش پیچیدگی دادهها (Data Complexity): سختترین بخش شکستن مونولیت، جداسازی دیتابیس است. دیتابیسهای relational به خاطر قابلیتهایی مثل Join و تراکنشهای ACID کار را بسیار ساده میکنند، اما با حرکت به سمت میکروسرویس، این مزایا از دست میروند و ما را با چالش هایی مواجه میکنند.
3. بعد سازمانی و رفتاری انسانها: چالش های معماری میکروسرویس بیش از اینکه منشا فنی داشته باشند، منشا انسانی دارند. سازمانهایی با تفکر سنتی و مدیریت مرکزی نمیتوانند از مزایای میکروسرویس بهرهمند شوند. همچنین نباید یکشبه وظایف سنگین دِواپس و پشتیبانی تولید را به تیمی تحمیل کرد که آمادگی آن را ندارد. تغییرات در معماری سیستم باید کاملاً تدریجی و همگام با تغییرات ساختار تیمها پیش برود.
در کل سخنرانان این گفتگو بیان میکنند که میکروسرویسها برای هر پروژهای مناسب نیستند و استفاده از آنها نیاز به درک عمیق از هزینهها، پیچیدگی دیتابیس و فرهنگ سازمانی دارد.
اين مطلب، بخشي از تمرينهاي درس معماري نرمافزار در دانشگاه شهيدبهشتي است