
✒️ پیمان مجیبی
«وکیل دادگستری»
فراز نخست:
پیش از هر چیز شاید بد نباشد که بدانیم صنف چیست؟
هرچند که شرح این مقال، برای وکلای ارجمند که خود اهل دانشند، همچون زیره به کرمان بردن است، اما برای تبیین سخن و ایجاد یک خط سیر منطقی، در تحلیل آنچه مراد نگارنده است، یادآوری آن، خالی از اشکال بنظر میرسد.
در فرهنگ لغت دهخدا صنف اینگونه آمده است:
صنف:
هر گروه و دسته و طبقه از پیشه وران و صاحبان حرفه و کسبه هم شغل، چنانکه صنف بزاز، صنف قصاب ، صنف کلاهدوز، صنف کفاش و غیره .
و تعریف قانونی صنف نیز ، در
قانون نظام صنفی، چنین آمده:
ماده ۴- صنف: آن گروه از افراد صنفی که طبیعت فعالیت آنان از یک نوع باشد، تشکیل یک صنف را میدهند.
صنوف مشمول این قانون، با توجه به نوع فعالیت آنها
بهچهار گروه «تولیدی» ، «خدمات فنی» ، «توزیعی» یا «خدماتی» تقسیم میشوند.
پس صنف، پدیده ای است که برای همگرایی حرفه ای تشکیل میگردد و البته دارای هویّت و موجودیّت است.
اما گزاره های اثر گذار بر این هویّت، بسیار مهم است.
بی شک صنف نیز، مشخصات یک اجتماع را دارد و خود یک اجتماعی کوچک در دل اجتماعی بزرگتر است.
بنابراین هر گروه صنفی، بیش از هر چیز، خود متأثر از اجتماع بزرگتری است که در آن شکل گرفته.
بی تردید تمام اجزأ و مؤلفه های فرهنگی، آئینی، اقتصادی،سیاسی، اجتماعی و... یک اجتماع، در گروه های صنفی نیز متبلور است
و صد البته به فراخور صنوف مختلف و مناسبات لازم برای عضویت در یک صنف،
شرایط ویژه ای هم در صنوف مختلف برقرار است.
در این میان، امور صنفی وکلای دادگستری، جایگاه خاصی دارد و شاید به جهت ویژگی های لازم برای عضویت در این صنف، انتظار همگانی از اوضاع صنفی در این حرفه، ویژه و یگانه است.