ویرگول
ورودثبت نام
پیمان مجیبی
پیمان مجیبیوکیل پایه یک دادگستری ‌‌و کنشگر صنفی.
پیمان مجیبی
پیمان مجیبی
خواندن ۳ دقیقه·۵ سال پیش

دردم از یار است و درمان نیز هم...

نخج98وج8
نخج98وج8



✒️پیمان مجیبی

وکیل دادگستری

به گمانم

مسئولین ما، به جای بستن راه های طلاق، حتی از نوع توافقی آن، بهتر است به فکر انجام رسالت واقعی خود باشند و در رفع گرفتاری و رنج و حرمان و مصیبتی که بر خانواده ها میرود، به قدر تکلیف بکوشند و نمک پاش زخم شان نپاشند.

خانواده ها امروز اسیر و گرفتار ناکارآمدی و بی کفایتی کارگزاران هستند و طلاق، به عنوان آخرین راه حل، برای خانواده ها، انتخاب میشود تا شاید از این دریچه تباه و تاریک، همسران از فرسایش روح همدیگر بکاهند و از رنج مضاعفی که گریبانشان را گرفته، اندکی بکاهند.

گاهی طلاق، فرصتی است برای رهایی زنان ما و مردان ما ، از شرایط نامطلوبی که به ناگزیر، به چنبره آن گرفتار آمده اند و دلیل اصلی طلاق بیش از هر چیز، از روی آنست که سرپرستان خانوار، از عهده تامین هزینه های زندگی مشترک برنمی آیند.

گاهی هم طلاق، هدیه مردان به همسران خویش است، همسرانی که از عهده خوشبخت کردن شان برنیامده اند.

تا شاید یک زن رنجدیده از این راه، از تحمل ابدی فقر و فلاکتی که شرایط مالی مرد رقم زده، در امان بماند.

دلایل طلاق در بیشتر موارد، به کم کاری دولت ها و کارگزاران مربوط است، تنگناهای مالی، تورم افسارگسیخته و عدم امکان تهیه شغل، مسکن و امکانات مناسب برای زندگی، عدم هرگونه برخورداری از تأمین اجتماعی، ترویج فرهنگ مادی و اقتصاد لیبرالیستی و زوال نظام فرهنگی و اخلاقی در اثر بی کفایتی مسئولین فرهنگی و آموزشی، همگی از جمله مسائل مهمی است که کانون خانواده را هدف گرفته است.

مسئولین ما، دیریست از راه پاک کردن صورت مسئله، در پی حل مشکلات مردمند، در حالیکه درد اصلی در جای دیگر است.

مشکلات خانواده ها عدم تأمین حقوق اساسی مردم و عمل دولت ها به هر آنچه در قانون اساسی متعهد به تأمین آن شده اند مربوط است.

همان حقوقی که در فرنود نوزدهم تا چهل و دوم قانون اساسی و به عنوان حقوق ملت، تدوین شده اما کمتر اهتمامی به تأمین این حقوق به عمل آمده.

حالا میخواهیم، همین یک «حلال نکوهیده و مکروه» را، که آخرین انتخاب خانواده هاست را هم از آنها بگیریم تا آمار، فحشا، خود کشی، همسر آزاری و کودک آزاری، ضرب و شتم و نزاع های خانوادگی، از این هم که هست بالاتر رود؟

با این نگاه ها، کدامین گره از گره های کور خانواده ها گشوده خواهد شد؟

این شگفت انگیز است که روزگاری مقررات قانون حمایت از خانواده ، مداخله در امور شرعی مربوط به نکاح و طلاق محسوب میشد، اما امروز دیگر چنان عبوری از این موضوع کرده ایم که حتی طلاق توافقی را هم ممنوع میکنیم.

طلاق در دین مبین اسلام، حتی عقد هم نیست، بلکه ایقاع و از حقوق مرد است.

گویا ما حتی در خصوصی ترین حریم اشخاص، نیز نه میخواهیم حقی برای مرد بشناسیم و نه حقّی برای زن.

دولت ها، خود را مسلط بر شهروندان میبینند و حتی در تعداد فرزندانی که خانواده ها باید داشته باشند، آمرانه برخورد میکنند و حق طلاق توافقی را هم برای زوجین به رسمیت نمیشناسند.

اسلام دین تسهیل زندگی مردم است.

نباید از رهنمودهای دینی دور شد و اجرای احکام شرعی و قانونی را به مقتضیات سیاسی یا اجتماعی آنهم بدون توجه به شرایط سخت و دشوار و تنگناهای مردم گره زد.

مقتضیاتی که مردم در بروز آنها کوچکترین نقشی نداشته اند.

خانواده باید مورد حمایت دولت ها باشد نه تحت سلطه دولت ها.

چشم ها را باید شست

جور دیگر باید دید.

۲
۰
پیمان مجیبی
پیمان مجیبی
وکیل پایه یک دادگستری ‌‌و کنشگر صنفی.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید