نباید

ما در برابر پیر شدن مقاومت می کنیم. به این مقاومت باور داریم، زیرا گمان می کنیم کسی که پیر می شـود، دیگر زیبا نیست. این باور به طور کامل نادرست است. وقتی نوزادی به دنیا می آید، می بینید که زیباست. بسیار خوب، آدم پیر هم زیباست. مشکل، عواطفی هستند که چشم ما هنگام دیـدن، در مورد درک زیبایی و نازیبایی دارد. همـه ایـن قضاوت ها و برنامه ها شادکامی ما را محدود می سازند و مـا را بـه سـوی نپذیرفتن خـود و دیگران می کشانند. آیا می توانید فیلم غم انگیزی را ببینید که در آن نقش بازی می کنیم و چگونه با چنین باورهایی، خودمان را برای شکست آماده می کنیم؟پس اولین چیزی بایدپذیرش کنیم ،که مادرمسیری هستیم ،ابتدای مسیروانتهای مسیریکیست،،
فقط درزمانی که ماساختیم خیلی مسیرمحدودست ،مااشتباهمان این است که درست خودمان نیافته ایم ،
چون اول مسیروتغییرهادروضعیت مابه آخرهمه اش زیباست ،
ولی چون ماآرزوراداراهستیم ،
خوب مسیرمان وفضای طی شده،رانمینگریم ،همیشه حدوسط ،را
زیبامی بینیم،،پس بدانیم که پیری هم
زیباست، درست مانند رشـد کردن که زیباست. مـا از کودکی به نوجوانی و جوانی رشد می کنیم که زیباست. سپس به پیری می رسیم که باز هم زیباست. در زندگی ما انسانها، دورانـی خـاص وجـود دارد ،اگرانسان بتواندبه بیداری برسد،خودش رابیابددرعصرپیری برعکس آن سالمندانی که خلقشان تغییرمیکند،حتی نزدیکانش هم سخته برایشان مداراکنن ،،بلکه طیعتش زیباسیرت خوش زبان یک فردبه تمام معناباتجربه ی زنده درون خوش سیمااطرافیان دردورش لحظه های زیباراسپری میکنن ،انسان زمانیکه به رازهای درونش زنده شددرلحظه وگامهای زندگیش مهربانی محبت احترام دردنیای پیرامونش نمایان است،زمانیست که به دوران بلوغ رسیده ،دوران بلوغ این دورانست نه تغییردروضعیت جسمی فرد،،
این شعرمفهوم بیدارراقشن سروده
لیک گرباشدطبیبش نورحق،،
نیست ازپیری وتب،ݩقصان ودق،،
نورحق همان روشنایی خردکه در وجودماجاری میشوداگرنگاهی به دوران کودکی وجوانی خوشکلی وبعدپیری داشته باشم بایدبراینهابه جای غم تٱمل کنیم،چون ازاینهاهویت خودمان میگیریم ..تازنده شویم به زندگی پس پیری میتوانددوران باارزشی باشدکه این انرژی وحضوردردل مازنده شودوخودش رابیان کندبنابرین دیگرپیری ومریضی،حس کمبودونقصانی افسوس، به مانمیدهد،امیدوارباشیم کە بە خودمان زندە شویم،،🌹🌹🌹🌷🌷