🎬 قسمت ۶۲: «فرار سهقلوها» 👯♀️🏃🏻♀️
سهقلوهای نیاکابی از کوه آینهها دور میشدند. آنها دیگر قدرتی نداشتند. فقط میخواستند برگردند خانه. اولی: « کوکا ما رو میکشه» دومی: «آره ما شکست خوردیم!» سومی: «باید فرار کنیم» و میدویدند. اما ناگهان سایهای بزرگ جلویشان را گرفت. سایهای که از زمین بلند شد. و از میان آن کوکا بیرون آمد. با چشمان سیاه. با لباسی از جنس تاریکی. کوکا: «کجا میروید دخترای من»
🎬 قسمت ۶۳: «مرگ سهقلوها» 💀👯♀️
سهقلوها لرزیدند. اولی: «استاد ما...ما» کوکا: «شما شکست خوردین و حالا بیفایده هستین» و دستش را بلند کرد. تاریکی از دستانش بیرون آمد. مثل یک طوفان سیاه. سهقلوها را در بر گرفت. آنها فریاد زدند. اما فریادشان در تاریکی گم شد. و بعد سکوت. سهقلوها روی زمین افتادند. بیجان. کوکا آنها را کشته بود. اعضای خودش را. کوکا: «گروه DF فقط به آدمای قوی نیاز داره» و ناپدید شد. و باد... باد خاکستر سهقلوها را با خود برد.
🎬 قسمت ۶۴: «خبر به مهراب میرسد» 📞😢
پونو که از دور با ذره بینش همه چیز را دیده بود، به سمت مهراب دوید. پونو: «مهراب! مهراب!» مهراب: «چی شده» پونو: «سهقلوها» مهراب: «چی شدن؟» پونو: «کوکا کشتشون» مهراب: «چی؟!» و همه مات و مبهوت ماندند. نوریا: «اما اونا که عضوDF بودن» ناسا: «کوکا حتی به آدمای خودشم رحم نمیکنه» مهراب مشتش را گره کرد: «اون باید متوقف بشه»
🎬 قسمت ۶۵: «بازگشت امینا» 👤🔄
همان شب، وقتی همه کنار آتش نشسته بودند، یک نفر از تاریکی بیرون آمد. همه آماده نبرد شدند. اما آنکه بیرون آمد... امینا بود. اما نه همان امینای قبلی. او حالا چهرهاش فرق کرده بود. سعی کرده بود خودش را شبیه یک فرشته کند. بالهای سفید. لباس روشن. اما شاخهای شیطانی اش هنوز از میان موهایش بیرون زده بودند. امینا: «سلام... سلام...» مهراب: «امینا!» و از جا پرید.
🎬 قسمت ۶۶: «قدرت عجیب امینا» 👿🔄😂
امینا نشست. شاخههایش را لمس کرد و آهی کشید: «میدونین مشکل من چیه» نوریا: «چیه؟» امینا: «من میتونم تبدیل بشم به هر کسی اما همیشه یه چیزی خراب میشه» و شروع کرد به تعریف کردن. یک بار تبدیل به یک پیرمرد حکیم شده بود، اما گوشهایش مثل گوش فیل شده بود. یک بار تبدیل به یک پرنده زیبا شده بود، اما دمش مثل دم موش بود. یک بار تبدیل به یک گل شده بود، اما بوی سیر میداد. و حالا سعی کرده بود فرشته شود، اما شاخهای شیطانیاش مانده بود. مهراب: « پس تو خواستی فرشته بشی» امینا: «آره تا بیام عذرخواهی اما شاخم» و همه زدند زیر خنده.
🎬 قسمت ۶۷: «عذرخواهی امینا» 👿💔
امینا زانو زد. جلوی مهراب. جلوی همه. امینا: «مهراب من میدونم که بهت خیانت کردم» مهراب: «آره خیانت کردی» امینا: «اما پدرم مجبورم کرده بود گفت اگه این کارو نکنم منو هم مثل سهقلوها میکشه» مهراب: «سهقلوها رو کشت» امینا: «آره و من نمیخوام مثل اونا بشم» و اشک در چشمان زردش جمع شد. مهراب به او نگاه کرد. به شاخ هایش. به چشمهای پر از اشکش. و بعد دستش را به سمتش دراز کرد: «پاشو امینا...» امینا: «میبخشی؟» مهراب: «آره میبخشم اما این دفعه دیگه خیانت نکن.» امینا: « قول میدهم» و بلند شد. و دوباره یکی از آنها شد.
🎬 قسمت ۶۸: «پایان فصل هشتم» 🌅✨
و این بود پایان فصل هشتم. سهقلوها مرده بودند. کشته شده توسط کوکا. امینا برگشته بود. با چهرهای عجیب. فرشتهای با شاخهای شیطان. و حالا آنها پنج نفر بودند. مهراب. نوریا. ناسا. پونو. و امینا. و با هم به سمت قله کوه آینهها... به سمت کوکا... حرکت کردند.