🎬 قسمت ۱۹: «دلتنگی برای خانه» 💭👦🏻
چند روز از آمدن مهراب به دنیای عجیب گذشته بود. او با نوریا و ناسا دوست شده بود. هشتپا را شکست داده بودند. اما مهراب هر شب... هر شب به خانه فکر میکرد. به مادرش. به اتاقش. به نقشههای قدیمیاش. مهراب: «نوریا... من... من باید... باید برگردم... برگردم...» نوریا: «برگردی؟ به... به دنیای... دنیای بالا...» مهراب: «آره... مامانم... مامانم نگران... نگران میشه...» ناسا: «اما... اما راه... راه بازگشت... بازگشت خیلی... خیلی خطرناکه... خطرناکه...» مهراب: «میدونم... اما... اما باید... باید امتحان... امتحان کنم...» و اینگونه بود که مهراب تصمیم گرفت راه بازگشت به خانه را پیدا کند.
🎬 قسمت ۲۰: «کوه آینهها» 🏔️🪞
پیرمرد قوم نور به مهراب گفت که در شمال دنیای عجیب، کوهی است به نام «کوه آینهها». در قله آن کوه، یک دروازه باستانی وجود دارد. دروازهای که میتواند آدمها را بین دنیاها جابهجا کند. اما کوه آینهها خطرناک است. پر از تلههای نوری. پر از انعکاسهای دروغین. و نگهبانی دارد که هیچکس تا به حال او را شکست نداده. مهراب: «من... من میرم...» نوریا: «ما... ما هم... هم باهات... باهات میایم...» ناسا: «آره... تنها... تنها نمیذاریم... نمیذاریم...» و هر سه به سمت کوه آینهها حرکت کردند.
🎬 قسمت ۲۱: «پسر شیطانی» 👿👦🏻
در راه، به یک جنگل تاریک رسیدند. جنگلی که درختانش سیاه بودند و برگهایشان مثل تیغ. ناگهان یک پسر از پشت درخت بیرون پرید. پسری با پوست قرمز تیره. چشمانی زرد و درخشان. و دو شاخ کوچک روی سرش. درست مثل شیطان. پسر: «کی... کی جرات... جرات کرده... کرده وارد... وارد جنگل... جنگل من... من بشه...» مهراب: «ما... ما فقط... فقط میخوایم... میخوایم رد... رد بشیم...» پسر: «رد بشین؟ از... از جنگل... جنگل من... من؟» و خندید. خندهای که شبیه هیچکس نبود.
🎬 قسمت ۲۲: «امینا» 👿💙
نوریا جلو رفت: «تو... تو کی... کی هستی...» پسر: «من... من امینا... امینا هستم... از... از قوم... قوم آتش... آتش...» ناسا: «قوم آتش؟! شما... شماها که... که منقرض... منقرض شدین...» امینا: «نه... نه... ما... ما فقط... فقط پنهان... پنهان شدیم...» و بعد به مهراب نگاه کرد: «تو... تو از... از دنیای... دنیای بالا... بالا اومدی...» مهراب: «آره...» امینا: «من... من هم... همیشه... همیشه میخواستم... میخواستم دنیای... دنیای بالا... بالا رو... رو ببینم...» و ناگهان امینا لبخند زد. لبخندی که نشان میداد او شرور نیست. فقط تنهاست. مثل خود مهراب.
🎬 قسمت ۲۳: «دوست جدید» 🤝👿
امینا تصمیم گرفت به آنها کمک کند. او راه مخفیای از میان جنگل بلد بود. راهی که هیچکس جز قوم آتش نمیدانست. امینا: «من... من میتونم... میتونم شما... شما رو... رو تا... تا کوه... کوه آینهها... آینهها ببرم...» مهراب: «واقعاً؟» امینا: «آره... اما... اما به... به یه... یه شرط...» مهراب: «چه شرطی؟» امینا: «وقتی... وقتی به... به دنیای... دنیای بالا... بالا برگشتی منو هم با خودت ببر» و مهراب قبول کرد. و اینگونه بود که امینا، پسر شیطانی با شاخهای کوچک و قلب بزرگ، چهارمین عضو گروه شد. و حالا آنها چهار نفر بودند. مهراب، نوریا، ناسا، و امینا. باهم با هم به سمت کوه آینهها حرکت کردند.