🎬 قسمت ۱۷۴: «نگاه اول» 👀🛡️
سه محافظ خانه ب همچنان میان دو گروه ایستاده بودند. آنها به مهراب نگاه کردند. به چشمانش. به نوری که در دستانش بود. به دوستانی که کنارش ایستاده بودند. محافظ اول: « این پسر» محافظ دوم: «انگار فرق داره» محافظ سوم: «نورش مثل پیشگویی» و آنها چیزی را در مهراب دیدند که در کوکا ندیدند. امید. صداقت. مهراب به سمتشان رفت: «من برای جنگ فقط میخوام راز روبفهمم»
🎬 قسمت ۱۷۵: «توافق» 🤝✨
محافظان با هم زمزمه کردند. و بعد محافظ اول جلو آمد: «مابا تو توافق میکنیم» مهراب: «توافق؟» محافظ دوم: «آره ما به تو اجازه میدیم وارد خانه ب بشی» محافظ سوم: «اما به شرطی» مهراب: «چه شرطی؟» محافظ اول: «باید از راز در برابر کوکا محافظت محافظت کنی» مهراب: «قول میدم» و دست دادند. سه محافظ و مهراب. و اینگونه بود که آنها با هم متحد شدند. محافظان حالا طرف مهراب را گرفته بودند.
🎬 قسمت ۱۷۶: «خشم کوکا» 👿😡
کوکا که از دور نظاره میکرد، خشمگین شد: «احمقها!» و رو به آلتونا کرد: «تو برومحافظا رو آهسته کن!» آلتونا: «من» کوکا: « زود باش!» و آلتونا به سمت محافظان حرکت کرد. خیلی آهسته. خیلی کند. اما قدرتش را به سمت آنها فرستاد. محافظ اول: «چی» و ناگهان حرکاتش آهسته شد. محافظ دوم هم. محافظ سوم هم. آنها مثل مجسمههای متحرک شده بودند. خیلی آهسته. خیلی کند.
🎬 قسمت ۱۷۷: «مرگ آلتونا» 🐌💀
اما آلتونا فراموش کرده بود که گویا (پلیس) هنوز آینه مخصوصش را دارد. گویا آینه را از جیبش بیرون آورد. و قدرت آلتونا را به سمت خودش برگرداند. آلتونا: «نه» و این بار قدرت آلتونا با تمام وجود به خودش برگشت. آلتونا آنقدر آهسته شد که دیگر نمیتوانست نفس بکشد. قلبش کند شد. و کندتر. و کندتر. تا اینکه ایستاد. آلتونا مرد. روی زمین افتاد. و محافظان از طلسم آهستگی نجات پیدا کردند. اما هنوز کند بودند. محافظ اول (آهسته): «ممنون» محافظ دوم (آهسته): «ما» محافظ سوم (آهسته): « کند شدیم اما زندهایم»
🎬 **قسمت ۱۷۸: «از بین رفتن قدرت مهراب» ⚡💔
درست در همان لحظه، کوکا که عصبانی بود، یک حمله غافلگیرانه به مهراب کرد. یک تیر تاریکی. تیر به مهراب نخورد. به دیوار خانه ب خورد. اما موج انفجار مهراب را به عقب پرتاب کرد. مهراب به زمین افتاد. و وقتی بلند شد نور آبی دستانش خاموش شده بود. مهراب: « نورم» و سعی کرد نور را احضار کند. اما هیچ نوری نیامد. قدرت مهراب قدرت مهراب از بین رفته بود. حداقل برای حالا. نوریا: «مهراب!» و به سمتش دوید. پونو: «نه! نه!»
🎬 قسمت ۱۷۹: «ظهور اسمورد» 👩🏻🎨
کوکا خندید: « حالا دیگه تمومه» و دستش را به سمت آسمان بلند کرد. از میان ابرها یک زن پایین آمد. زنی با موهای بلند بنفش. چشمانی مثل دو قلممو. و لباسی که پر از رنگ بود. اسمورد. همسر کوکا. مادر امینا و ناتا. و جدیدترین عضو DF. کوکا: «اسمورد وقتشه» اسمورد لبخندی زد. و یک قلممو از آستینش بیرون آورد. قلممویی که با آن میتوانست هر چیزی را نقاشی کند. و هر چه نقاشی میکرد به واقعیت تبدیل میشد.
🎬 قسمت ۱۸۰: «قدرت اسمورد» 🎨✨
اسمورد شروع به نقاشی کرد. یک هیولا. با چنگالهای بلند. و دندانهای تیز. و ناگهان نقاشی جان گرفت. هیولا از بوم بیرون پرید. و به سمت مهراب و دوستانش حمله کرد. مهراب: «نورم نمیتونم» و سعی کرد نور را احضار کند. اما هنوز هیچی. پونو: « فرار کنین!» اما اسمورد یک نقاشی دیگر کشید. یک قفس بزرگ. و قفس دور آنها را گرفت. آنها در قفس گیر افتاده بودند. و هیولا نزدیک میشد.
🎬 قسمت ۱۸۱: «نقشه ناتا» 👩🏻🌪️💡
ناتا که شاهد بود مادرش چطور مهراب را گیر انداخته، لبخندی زد. اما امینا یک لحظه تردید کرد. ناتا: «مادر عالیه» اسمورد: « ممنون دخترم» و باز هم نقاشی کشید. این بار یک طوفان. طوفانی که با طوفان ناتا فرق داشت. طوفانی از جنس رنگ. رنگهایی که هر کس را لمس میکردند، به مجسمه تبدیل میکردند.
🎬 قسمت ۱۸۲: «بازگشت نور» ⚡💙
مهراب در قفس نشسته بود. ناامید. بدون قدرت. دوستانش کنارش. نوریا: «مهراب نور تو از درونته» مهراب: «اما خاموش شده» ماهان: « شعر میتونه بیدارش کنه» و شروع کرد به خواندن. شعری برای امید. وناگهان نور آبی دوباره در دستان مهراب درخشید. ضعیف. اما روشن. مهراب: «نورم برگشته» و با همان نور ضعیف قفس را شکست.
🎬 قسمت ۱۸۳: «پایان فصل بیستم» 🌅✨
و این بود پایان فصل بیستم. سه محافظ با مهراب دوست شده بودند. آلتونا مرده بود. قدرت مهراب از بین رفته بود و دوباره برگشته بود.حالا نبرد سختتر از همیشه بود. اما مهراب.. هنوز ایستاده بود.