آن روز که از پشت پردهی اشک تو را به نظاره نشسته بودم، دردها خنجر خود را در لحظات پر از انتظارم فرو برده بودند و من آرام آرام آب می شدم و تو می گذشتی بی خیال و مغرور و نمی دانستی من چه قدر عاشقم ،چه قدر پر از دردم ،چه قدر پر از آرزوی بوییدن تو هستم و امروز همچنان سر همان کوچه منتظرم تا برگردی و مرا مهمان یک نگاه عاشقانه ی خود کنی.