خوشحال بودم اونقدر که احساس میکردم تو ابرها دارم راه میرم صدای بگو بخند مهمان ها با موسیقی کل فضا رو گرفته بود من و جاوید به هم رسیدیم وحالا دیگه مال هم شده بودیم اما نمیدونستم روزگار چه سرنوشتی برام رقم زده بود اون شب بین همه مهمانها نگاهم به ثریا افتاد زن برادر جاوید ...توچشماش میشد بغض وکینه رو به خوبی حس کرد.دلم لرزید حتی خنده های مصنوعی که سعی میکرد نشون بده آدم رو میترسوند . با صدای جاوید که منو صدا میکرد به خودم اومدم اما....
