از گفتارها و جستارهای در باب موفقیت فردی که بگذریم و پا را فراتر بگذاریم خواهیم دید همگی ما بازیچه دست سیاستمدارانی هستیم که اغلب نقشی در گماشتن آنها نداشته ایم و چه بسا از آنان بیزاریم تا آنجا که حقیقت تلخی هرروزه خود را بر کام فکروندان میچشاند و آن این است که همین حیات ناچیز ساکنان زمین به واسطه بمب های اتمی(هیدروژنی)در دست چند انسان طالب قدرت و بیمار روانی است..
امروز اما پرنده خیالم به جایی دگر پر گشود ؛ چه میشود اگر نسل آینده را طوری بیاموزیم تا دیگر ارزشهای خورد انسان شکارچی را کنار گذاشته و تنها بر علم ،تعقل و دوستداری دیگران پا بفشارند و بصورت غیر مستقیم به رهبران معلوم الحال سیاسی بفهمانند که پس از مرگ نامی از آنان باقی نخواهد ماند و چه چیز برای انسان زمانه حال ترسناکتر از این؟!
باور کنید نمیدانم که این امر شدنی است یا نه ، حتی نمیتوانم تضمین بدهم که به آن بطور کافی فکر شود ولی شاید این راه نجاتی باشد برای آیندگانمان..
با عشق ، حسین اصفهانی.
۱۴۰۰/۱۲/۱۸