ویرگول
ورودثبت نام
سمیرا . ی
سمیرا . ی«در نبرد با اشیاء، برای رسیدن به صلح. مستندنگاریِ زنی در آستانه پنجاه‌سالگی که تصمیم گرفته به جایِ ساختن با «ناگزیرها»، صندلیِ خودش را طراحی کند. اینجا روایتِ خروج از تعلیق است.»
سمیرا . ی
سمیرا . ی
خواندن ۴ دقیقه·۲ ماه پیش

وقتی یک خودرو داخل جعبه حمل می‌شود،نگاهی به طراحی Willys MB

در یکی از جلسات درس «طراحی حمل‌ونقل»، هنگام صحبت درباره‌ی شاسی، بدنه، سیستم‌های خودرو و موضوع حمل‌ونقل و لجستیک، یاد یک ویدئوی قدیمی افتادم که سال‌ها پیش دیده بودم.

در این تصاویر، نیروهای متفقین در جریان جنگ جهانی دوم برای رساندن تجهیزات به مناطق دشوار و دور از دسترس از هواپیما استفاده می‌کردند. بخشی از تجهیزات به وسیله‌ی هواپیما و چتر نجات به مناطق موردنظر منتقل می‌شد. در میان این تجهیزات، نمونه‌هایی از خودروهای نظامی نیز دیده می‌شد که برای عملیات هوابرد و رسیدن به مناطق موردنظر منتقل می‌شدند.

چیزی که برای من جالب بود فقط خود خودرو نبود؛ بلکه این سؤال بود که یک خودرو چطور می‌تواند از ابتدا به شکلی طراحی شود که علاوه بر حرکت و عملکرد در شرایط سخت، امکان تولید، بسته‌بندی، حمل، آماده‌سازی و استفاده‌ی سریع را هم داشته باشد؟

همین موضوع باعث شد دوباره به یکی از شناخته‌شده‌ترین خودروهای نظامی جنگ جهانی دوم، یعنی Willys MB، نگاه کنم.

Willys MB؛ خودرویی برای یک سیستم جنگی

Willys MB یک خودروی سبک نظامی آمریکایی بود که از سال ۱۹۴۱ به صورت تولید انبوه ساخته شد و در طول جنگ جهانی دوم در اختیار نیروهای متفقین قرار گرفت.

این خودرو در شرایطی طراحی و تولید می‌شد که قابلیت عبور از مسیرهای دشوار، سادگی تعمیر و نگهداری و امکان استفاده در مأموریت‌های مختلف اهمیت زیادی داشت. سیستم چهارچرخ محرک، ابعاد نسبتاً کوچک، وزن مناسب و ساختار ساده‌ی آن باعث شد بتواند در مسیرهای خارج از جاده و شرایط سخت نظامی عملکرد قابل قبولی داشته باشد.

Willys MB فقط برای جابه‌جایی سربازان استفاده نمی‌شد. از آن برای حمل تجهیزات و مهمات، جابه‌جایی نیروها، انتقال تجهیزات ارتباطی و بسیاری از مأموریت‌های پشتیبانی استفاده می‌شد. همین چندمنظوره بودن، یکی از ویژگی‌های مهم آن بود.

اما بخش جالب‌تر برای من، زمانی است که خودرو را نه فقط به عنوان یک وسیله‌ی حرکتی، بلکه به عنوان بخشی از یک سیستم بزرگ‌تر ببینیم.

در شرایط جنگی، خودرو باید به نقاط مختلف جهان منتقل می‌شد و در کنار سایر تجهیزات نظامی به مقصد می‌رسید. به همین دلیل، بخشی از جیپ‌ها به صورت بسته‌بندی‌شده و در قالب جعبه‌های چوبی برای حمل برون‌مرزی آماده می‌شدند. این شیوه که با عنوان Jeep in a Crate یا «جیپ در جعبه» شناخته می‌شود، امکان استفاده‌ی بهتر از فضای حمل‌ونقل را فراهم می‌کرد.

فرآیند به این شکل بود که جیپ ابتدا در کارخانه به طور کامل مونتاژ و آزمایش می‌شد؛ سپس برای حمل، بخش‌هایی از آن، از جمله چرخ‌ها و قسمت‌های بالاتر بدنه، جدا می‌شد و روی یک پایه‌ی بسته‌بندی قرار می‌گرفت. قطعات جداشده نیز در بدنه‌ی خودرو قرار می‌گرفتند و مجموعه در جعبه بسته‌بندی می‌شد. این جیپ‌های بسته‌بندی‌شده از پاییز ۱۹۴۲ به مراکز مونتاژ خارج از کشور می‌رسیدند و در آنجا دوباره به وضعیت آماده‌ی استفاده درمی‌آمدند. حتی گزارش شده است که در برخی مراکز، به طور متوسط هر سه دقیقه یک جیپ از خط مونتاژ خارج می‌شد.

این نکته برای من جالب‌تر از خود «جعبه» است؛ چون نشان می‌دهد مسئله فقط ساخت یک خودرو نبوده، بلکه کل زنجیره‌ی تولید تا استفاده مورد توجه قرار گرفته بود.

وقتی طراحی از لحظه‌ی استفاده شروع نمی‌شود

اگر یک خودرو را فقط از لحظه‌ای که راننده پشت فرمان می‌نشیند بررسی کنیم، بخش بزرگی از مسئله‌ی طراحی را نادیده گرفته‌ایم.

یک محصول پیش از آنکه مورد استفاده قرار بگیرد، باید تولید شود، بسته‌بندی شود، جابه‌جا شود و در نهایت به شرایط استفاده برسد. در بعضی محصولات، حتی نحوه‌ی مونتاژ، تعمیر و نگهداری نیز بخشی از تجربه‌ی استفاده از محصول است.

Willys MB نمونه‌ی جالبی برای دیدن این نگاه سیستمی است.

از یک طرف، خودرو باید بتواند در شرایط سخت حرکت کند و نیازهای مختلف نیروهای نظامی را پاسخ دهد؛ از طرف دیگر، باید تا حد امکان ساده، قابل تعمیر و مناسب برای تولید و انتقال گسترده باشد.

بنابراین وقتی به طراحی چنین خودرویی نگاه می‌کنیم، فرم بدنه تنها یکی از بخش‌های ماجراست. پشت آن، مجموعه‌ای از تصمیم‌ها درباره‌ی ابعاد، قطعات، ساختار، عملکرد، تعمیرپذیری، حمل‌ونقل و نحوه‌ی استفاده قرار دارد.

طراحی یک محصول، طراحی مسیر آن هم هست

چیزی که در Willys MB برای من جالب بود، همین تغییر زاویه‌ی دید است.

گاهی ما محصول را فقط در لحظه‌ی استفاده می‌بینیم؛ مثلاً یک خودرو را در حال حرکت، یک صندلی را در زمان نشستن یا یک وسیله را در زمانی که کاربر از آن استفاده می‌کند.

اما محصول قبل و بعد از آن لحظه هم یک زندگی دارد.

از کارخانه خارج می‌شود، بسته‌بندی و حمل می‌شود، ممکن است مونتاژ یا نصب شود، مورد استفاده قرار بگیرد، تعمیر شود و در نهایت از چرخه‌ی استفاده خارج شود.

در مورد یک محصول نظامی مانند Willys MB، این مسیر به دلیل شرایط خاص جنگ اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. خودرو باید نه فقط «خوب کار کند»، بلکه بتواند در یک شبکه‌ی گسترده‌ی تولید و لجستیک نیز عمل کند.

به همین دلیل، برای من Willys MB فقط یک خودروی نظامی قدیمی نیست؛ نمونه‌ای است از اینکه چگونه طراحی یک محصول می‌تواند با حمل‌ونقل، تولید، بسته‌بندی، مونتاژ و حتی شرایط بحرانی استفاده در ارتباط باشد.

شاید یکی از نکات مهم طراحی همین باشد: محصول را فقط در لحظه‌ی استفاده طراحی نکنیم؛ مسیر زندگی آن را هم ببینیم.


منابع

۱. U.S. Army Center of Military History – The Crated Jeeps of World War II
James L. Holland، Army Logistician

۲. U.S. Army Center of Military History – World War II CG-4A Glider Exhibit

۳. The Henry Ford – Jeep Collection
مجموعه‌ای از اسناد، تصاویر و اطلاعات تاریخی درباره‌ی شکل‌گیری و تولید جیپ در جنگ جهانی دوم.

۴. The Henry Ford – 1943 Willys-Overland Jeep Runabout

۵. Jeep – 1940–1949 History
تاریخچه‌ی رسمی Jeep درباره‌ی Willys MB و نقش آن در جنگ جهانی دوم.

جنگ جهانیطراحی صنعتیطراحی خودروطراحی محصول
۰
۰
سمیرا . ی
سمیرا . ی
«در نبرد با اشیاء، برای رسیدن به صلح. مستندنگاریِ زنی در آستانه پنجاه‌سالگی که تصمیم گرفته به جایِ ساختن با «ناگزیرها»، صندلیِ خودش را طراحی کند. اینجا روایتِ خروج از تعلیق است.»
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید