ای کاش بودی…
هیچ‌کس مثل تو برای من نبوده و نیست.
چقدر دلم برای روزهایی که با هم بودیم تنگ شده؛
برای دلخوشی‌های ساده‌مان،
برای بستنی دوقلویی که با هم نصف می‌کردیم…
اشک امانم نمی‌دهد.
چقدر زود رفتی…
لحظه‌به‌لحظه‌ی بودن در کنارت هنوز برایم زنده است؛
برگشتن از مدرسه،
خنده‌ها و بازی‌های دونفره‌مان…
برادر عزیزم،
همیشه به یادت هستم.
بماند به یادگار
۳۱تیرماه ۱۴۰۵
