یک ماه دیگر باید بگذرد تا به شمارش معکوس تولد سومین فرزندم برسم. سنگین شدهام و نشست و برخاست برایم سخت است.
شب عضلهی پاهایم میگیرد و در طول روز درد مانع از تحرکم میشود.ضربههایی که دخترم بر دیوارهی شکمم میکوبد را دوست دارم. دستم را روی شکمم میگذارم تا حسش کنم و حتما او هم حسم میکند. مثل ماهی زیر دستم میخزد و اینطرف و آنطرف میرود.
بدن خستهام را بلند میکنم و درد کمرم بیشتر میشود.بدن کوفتهام ورزشی اساسی میخواهد. از آنها که بعد از کلی دراز و نشست رفتن و دویدن دست بدنت را میگیری و همانطور که قدم بر میداری آن را میکشی و بعد از نشستن احساس سبکی میکنی.
اما الان وقت ورزش نیست. کودکی در درونم به زندگی مشغول است و هیچ تصوری از دنیای من ندارد
اما او برای وارد شدن به دنیای جدید باید کامل شود، باید رشد کند، اگر خوب رشد نکند دنیای جدید هم برایش رنج خواهد داشت و مشقت.
مثل من در آن روزی که باید وارد دنیای جدیدی شوم که از آن هیچ تصوری ندارم.اگر میخواهم در آن دنیا آسایش داشته باشم بابد با بلوغ و تکامل وارد آن سرسرا شوم.
