پدرم به دیدن دکتر خانواده گی ما رفته بود که درباره مشکل کلیه درد باهش صحبت کنه وقتی که کار درمانی پدرم تموم شده بود براش داستان رو گفته بود ?
داستان از این قرارم بود که اقای دکتر زمانی که در بیمارستان کانادا مشغول کار بودن با دختر به اسم لیزا اشنا می شوند که از بیماری جدی و نادری رنج می برد.
ظاهرا تنها شانسی بهبود او گرفتن خون از برادر پنج ساله ی خود بود که او نیز قبلا مبتلا به این بیماری بود به طرز معجزه اسایی نجات یافته بود و هنوز نیاز به مراقبت پزشک داشته.
دکتر وضعیت بیماری خواهر را توضیح داد و پرسیده ایا برای بهبودی خواهرت مایل به اهدای خون هستی؟؟
برادر خردسال اندکی تردید کرد و سپس نفس عمیقی کشید و گفت:بله من اینکار برای نجات لیزا انجام خواهم داد . در طول انتقال خون کنار تخت لیزا روی تخت دراز کشید بود و مثل تمامی انسان ها که با مشاهد اینکه زنگ به چهره ی خواهر باز می گشت خوش حال بود. سپس رنگ چهره اش پرید و بیحال شد و لبخند بر لبانش خشکید .
نگاهی به دکتر انداخت و گفت: ایا میتوانم زود تر بمیرم ¿¿
پسر خردسال به خاطر سن کمش توضیحات دکتر را عوض فهمیده بود و تصور میکرد باید تمام خونش را به لیزا و با شجاعت خود را اماده مرگ کند.

{باران باش و ببار و نگو که این }
{کاسه های خالی از ان کیست}