زیست جهان یک کل است.
و جوامع ماهیتی انسانی خود تنظیم شونده مبتنی بر علایق انسانی بر اساس تعامل ارتباطی منبعث از آزادی، مفاهمه، حقیقت، معنا و ارزش دارند.
هرگونه توتالیتاریسم و مهندسی اجتماعی روشمند در جهت تابع سازی و سلطه که با پیش فرض ماهیت ابزاری برای انسان برنامه ریزی می شود بدون در نظر گرفتن بعد زیبایی شناسانه آن از سوی جوامع مورد قبول واقع نمی گردد.
هرمنوتیک در متن جهان شکل می گیرد نه جدا از متن و اصول جدید مشروعیت جهانی تبدیل به شهروندان جهانی شدن است و فرا رفتن از اصول حاکمیت سنتی به پراکسیس متا مدرنیسم کارآمد که بطور انضمامی دیالکتیک باورهای بین الاذهانی را در هم تنیده می نماید.
