روزی روزگاری بانویی با یال هایی خرمایی طیف سفارش قهوه ای دستم داد. به هنگام اوت کردن اوردرش تار مویی در پلیت او مشاهده نمودم و به جنبه طنز آن را برداشته و لای کتاب خاطراتم گذاشتم.
تا به خود آمدم او را فقط یک میهمان ساده برای کافهمان نپنداشتم.
سیگار دود کردن شاه ماهی همیشه برایم سوال برانگیز بوده و هست.
سیگار را چنان بر کام میکشاند که گویی ملکه الیزابت دوم بلاتشبیه از گورستان کلیسای وست مینستر برخاسته و پیپش را بر کام نهاده و دم میگیرد.
آری تمام حرکات و سکنات او تحت توجه اینجانب گشت.
حتی این قابلیت را دارم که میزان کافئینی که در طول روز مصرف میکند را سیسی به سیسی و شات به شات درصد گذاری کنم.
آری شاه ماهی عجیب انسانیست که تا به حال دیدهام.
هاله ای از انرژی در رخسارش متبلور است، که مرا مجذوب خود کرده است.
به قلم
مهدی برجعلی
تابستان 1404
