گاهی فکر میکنم چقدر از لحظههای زندگیام، خارج از کنترلِ من است. انگار بازیگری هستم که دیالوگهایش را دیگران نوشتهاند و من فقط باید آنها را اجرا کنم؛ بدون اینکه بتوانم پایانِ تلخِ سکانسها را تغییر دهم.
اما اینجا، در این کلمات، همه چیز فرق میکند. اینجا من نه بازیگر، که نویسندهام.
این وبلاگ، «قصههایی که در دنیای واقعی جا نشدند»، قلمرویی است که من برای خودم ساختهام. جایی که در آن، بیعدالتیها با یک چرخشِ قلم اصلاح میشوند، قهرمانها به جای شکست خوردن، بلند میشوند و پایانها… پایانها همیشه به دستِ من نوشته میشوند.
اینجا پناهگاهِ من است؛ برای تمامِ حرفهایی که در روزمرگیهایم گم شدهاند و تمامِ رویاهایی که در دنیای واقعی، جایی برای نفس کشیدن نداشتند. خوشحالم که اینجا همراهم هستید.