فردا بالاخره از انتخاب رشته ازاد میشم...جالبه... من عملا کاری نکردم...ولی مثل این میموند که تریلی روی عواطفم چهار نعل رژه بره..اون دود سیاه عواطف نوسانی وحشتناکی رو ریخت توی حقلم و وقتی میخواستم گریه کنم تنها چیزی که از دهنم بیرون میومد ...متاسفم.. دود بود..و من شکستم...تمام شکستگیامو با دود پر کردم...همش دود بود
به خاطر حضور یک نفر ....یه دوست به شدت محترم.... که جدیدا قسمت شد باهاش صحبت کنم...
هی... قبلا گفته بودم روحم به روحت وصله...تو واقعا خاصی
هی... به خودم میبالم که باهام حرف زدی...ازت ممنونم
افتخار میکنم به حضورت...توی ویرگول...توی این دنیا...
جنگل ازدحام ذهنمو اتیش کشیدی و تماما سوختم
و دوباره یه درخت اندیشه خیلی سبز...به شدت زیبا ،افسانه ای،پرطراوت...سر کشید به آسمون...تو از اون ادمایی هستی که هیچ وقت فراموششون نمیکنم...
و اما انتخاب رشته...یکی میگف اینو میاری ...و دقیقا یکی دیگه میگف اینو نمیاری...بالاتکلیفی بد دردیه عزیزان ...میدونم که قریب به ۹۵درصد امار کنکور سراسری امسال بالاتکلیفی میباشد...هر کسی به شیوه ای بالاتکلیفه...خوشحالم حداقل لبتابم ازاد میشه و دیگه لازم نیس با گوشی پست بزارم...صفحه لبتات مغزمو باز میکنه...حرفای اساسیو میزارم برای روزای اینده...کلی حرف دارم که نگفتم...واقعیت اینه که وانمود کردن به اینکه حالت خوبه از هر زهری کشنده تره...
همه نشونه ها بهم میگفت حالت بده و من قبول نمیکردم
یه ادم دائم الگرسنه که الان به زور غذا میخوره...
یه ادم فعال که مدام با مامان باباش حرف میزده توی جاش گیر کرده و حتی به کوچیک ترین حرفا حساسیت نشون میده...
تازه میخواستم همه رو بلاکت کنم...تو هم که...هاها
هااااااااا
حالم خوبه ...به لطفت...دیشب دیگه نتونستم گریه نکنم...ویرگولم که مرده بود...
کلی حرف دارم..
ادامه داره...
با تمام بی انگیزگی...میخوام پستایی بنویسم که قراره حالتونو بد کنه و مجددا انگیزه زندگیو بکشه بالا
میخوام از خاک چرک ،یه کوزه آب چشمه حیات سر بکشم
هر کسی بخواد یه پیاله دستش میدم...
چون این منم...
یه انسان ناقص


