
تو درست،مثال ابی...برای اتشم...
به من بگو
اتش بودن دقیقا کدام بخش است که می خواستم
من فراریم،
از خودم،
از همه،
از تمام عواطف و احساساتی که سوز میزند
من نامی ندارم برایشان ،حتی برای دلخوشی
از من جسارت می خواستی
بی باکی طلب کردی
اما بدون تو
چطور ببینم...
به من بی نوا بگو...
چطور بمانم...
با این دل بی ثبات...
همیشه همینطور بود
من بدقول ترین بودم
بی قرار ترین ...
چطور خوب بودن را از من میخواهی...یا تعادل را ...
در حالی که با جرقه ای...
اتش میگیرم...
میمیرم...
تو خدایی...
اتش زدن و سرد کردن خوب میدانی
پس این بی قرار تمنا میکند
یا چنان بسوزان مرا ...از عشق .....
یا چو برکه ای تا ابد خاموشم کن، که هرگز به یاد نیاورم ...
نیازی نیست
نگو
جوابت را میدانم...
تو تا ابد، دریای اتش وار سِما میمانی
خواهشا کمتر بسوزان
چشمانم از اشک یخ زده!
شاید برای همین عاشقت شدم...
احتمالا!


پ.ن:ربطی به کنکور نداشت:)بی دلیل...بی قرار و ارامم...