ویرگول
ورودثبت نام
دست به قلم
دست به قلم
دست به قلم
دست به قلم
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

کار کار انسان نیست - قسمت اول

منبع عکس گوگل
منبع عکس گوگل


امروز صبح از خونه بیرون اومدم . این روزها هوا سرده . توی سرمای زمستون دستام پوست پوست شده .

توی کوچه قدم می زنم . به آسمون نگاه می کنم . آسمون مه مانند شده . البته مه از نوع رطوبت نیست ، مه از نوع دوده . عامل اصلی دود هم عوامل ماورایی هست ، وگرنه انسان که دود تولید نمی کنه .

از دیدن آسمون خسته می شم و نگاهم رو به کف زمین کوچه می دوزم . اون طرف کوچه کمی برگ ریخته که همه می دونیم کار درخت هاست . کف کوچه آسفالته و از دوطرف به پایین شیب داره . وسط کوچه یک آبراهه باریکه که از جنس سنگه و از اون آب رد می شه . همون آبی که از خونه های قدیمی بیرون میاد . آبی که توی خونه های قدیمی باهاش ظرف می شورن .

چیزهای جالبی روی زمین هست که دانش عجیبی به آدم می ده : یک پوست پفک چیتوز روی زمین رها شده . چقدر جالبه آدم می تونه با انواع برندهای مواد غذایی آشنا بشه . فقط کافیه که زمین گرد باشی .

یکم جلوتر درِ بطری شیر دامداران رو می بینم که روی زمین رها شده ، از رنگ صورتی کمرنگش معلومه که مال شیر کم چربه دامدارانه . از کنارش رد می شم . توی در بطری که رو به هوا ایستاده کمی آب جمع شده ، بعد از دور شدن من گربه ای کوچولو نزدیک در می شه و آبی که تو در جمع شده رو لیس می زنه .

دلم به گربه ی بیچاره می سوزه ، به گربه های بیچاره ، بیچاره ها آواره شده اند توی دنیای شهری ما آدم ها ، نه آب سالمی دارند و نه بهداشت درست و درمونی ، نه امنیتی دارن و نه بیمه ای .

اما شایدم این چیزهایی که توی خیابان و کوچه روی زمین رها می شه کار اون ها باشه ، آخه آدم که روی زمین آشغال نمی ریزه .

وسط کوچه توی آبراه باریک یک کاغذ کوچولو هست که روی اون نوشته قالیشویی .... بقیه نوشتش با آب مرطوب و کنده شده . مربوط به همین قالیشویی های معروفه . با خودم می گم کی این کاغذ ها رو خورده و انداخته . فکر می کنم و با خودم می گم ، حتما کار کار گوسفند هاست . گوسفند هایی که روزنامه می خورن قطعا این کاغذ ها رو هم بر می دارن و می خورن . کار کار آدم ها نیست . اما یادم اومد که گوسفند که دیگه توی شهر نیست پس آخه چطور ممکنه .

باز هم جلوتر می رم و از کوچه خارج می شم . البته کوچه که نه ، جگر زلیخا ، کف کوچه رو انقدر کندن و پر کردن که نیاز کوهنوردی رو برطرف می کنه . اینطوری هر روز صبح احساس می کنی توی کوهنوردی هستی .

و باز هم کار این حیوون هاست . شاید حیوونه بزرگتری باعث این تو رفتگی ها و ایجاد چاله چوله های توی کوچه شده باشه ، یعنی ممکنه دایناسورها دوباره زنده شده باشن .

اما باز هم که خوب فکر می کنم می بینم کار دایناسور هم نیست ، بیچاره ها هزاران ساله که مردن .

وارد خیابون می شم و با عینکی که در اثر بخار نفسم بخاطر ماسک بوجود اومده ، از خیابون رد می شم . به محض ورودم به خیابون طبق قانون به سمت راست نگاه می کنم . و یک موتور هم طبق معمول از سمت چپ میاد توی شکمم و می گه اووووووووو حواستو جمع کن . میگم آقا شما خلاف اومدی . میگه تو باید حواستو جمع کنی . با خودم می گم : " این مردمی که فرق چپ و راست خیابون رو نمی دونن چطوری یمین و یصار رو متوجه می شن ؟ " .


۳
۲
دست به قلم
دست به قلم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید