از اعتیاد که یک معضل اجتماعیه بگذریم ، به معضل های دیگه ای در اجتماع می رسیم که میشود به انسان ها نسبت داد .
با حرف ها و قضاوت های مردم ، و بی تفاوتی من نسبت به دختر خانوم ها ( زن ها ) ، کم کم مادرم هم در مورد زندگی من مشکوک شد .
فکر های زیادی در موردم می کردن که برای هر کدوم باید یک دوره درمانی رو می گذروندم . اولیش این بود که من یک آدم منزوی شدم و از نظر روانی مشکل دارم .
یکی از دوستان گفت : چرا تو دوست دختر نداری ؟ دیگه سنی ازت گذشته . اما من می دونم تو رو چطوری باید درستت کرد .
گفت بیا با هم بریم مسافرت . هم روحیت عوض می شه و هم اینکه من تغییرت می دم .
گفت : پاسپورت داری ؟
گفتم : نه .
گفت : برو بگیر که باهات کار دارم .
فردای اون روز رفتم برای پاسپورت اقدام کردم . حدود یک ماه بعد پاسپورتم رو گرفتم .
به دوستم زنگ زدم و گفتم : " پاسپورت آمادست "
گفت : وسایلت رو جمع کن که بریم سفر .
گفتم : پولش چی ؟
گفت : اون با من .
گفتم : باشه . حالا چی بردارم .
گفت : یک کوله پشتی بردار با چند تا لباس . زیادم شلوغش نکن .
کوله پشتی رو پر کردم و آماده رفتن شدم . صبح روز بعد با تاکسی اومد دنبالم . با هم تا فرودگاه رفتیم و از اونجا بعد از چک کردن بلیط ها و رفتن به گیت ، سوار هواپیما شدیم .
دو ساعت و خورده ای توی هوا معلق بودیم تا ساعت 7 صبح رسیدیم .
---- این داستان تکمیل می شود