
اصلا دوست ندارم روایتگر باشم آخه یعنی چی ؟ روایت و راوی بودن کار پیرزن پیرمردهاست .
روایت داریم که گویند شخصی ماس ماسکی همیشه در دست داشتندی ، مادرش همش به او بگفتندی پسرم بیا غذاتو بخور ، پسر در ماس ماسک بودندی و مادر بیچاره غذا کشیدندی . از مادر اصرار و از پسر انکارها بودندی
مادر دادی سر فرزند بر آوردی که دیگر شورش را در آوردنددی . شش ساعت است که صدایت می کنم نمی شنوی . پسر بگفتا : مادر جان ، آخریش است این ایموجی را فرستم حضورت شرف یاب می شوم .
این ایموجی ، ایموجی بعدی و ....
به چهره مادر نگاهی کردندی . مادر شبیه ایموجی عصبانی قرمز بودندی .
آخر این چه رسمش است بچه جان . اول زندگی بعد موبایل . اول غذا بعد موبایل . اول احترام بعد موبایل .
خوب بود منم اول موبایل ، بعد غذا تا جانت از گشنگی درآید ....
مادر قهر کردی و رفتندی . پسر متوجه شدی و به دنبال مادر دویدندی و بر سر خود کوفتندی .
نتیجه گرفتندی که اول عشق ، محبت ، توجه بعدا موبایل پسر جان . گور بابای هر چی اپلیکیشن و موبایل وقتی انسانیتت زیر سوال رود .
داستانم گر چه بد بود عذر می خواهم شما هم به بزرگی خودتون ببخشید . دفعه دیگه نه تنها بهترش نمی کنم بلکه بدترش هم می کنم .
لطفا با نظرات مثبت و منفی خودتون این پست رو به هر چی که خواستید بکشید . هر چی منفی تر بهتر .
تا دیدار دیگر درود و بدرود .
برو پیش هر کسی که دوس داری ---- حق نداری اسم منو بیاری ( مریم حیدر زاده )
خب همه می دونن موبایل چیه دیگه آخه گفتن داره .
این موبایلا اصلا هم خوب نیست . انقدر تو خیابون آدما سرشون تو موبایله که تو رو نمی بینن و بوف ....
بهت می خورن . یکی واسه موبایل هم باید گواهی نامه بده .
یه عده همه چیشون شده موبایل : غذا موبایل ، عشق موبایل ، قهر موبایل ، درد موبایل ، ....
بچه داره از گشنگی می میره مامانش تو موبایل داره چت می کنه .
پسره هیچی نمی خوره تا مسیج بازیش تموم شه .
خب چهار تا ربات می سازیم تموم .
اصلا نیازی به ادم نبود که .