
داشت لقمه ی اول را می خورد و در حین خوردن حرف هم می زد : " آره بابا ، چه غذاهای خاصی داره ایتالیا ، چه پیتزاهایی ، چه طعم هایی ، چه رنگ هایی ، چه ذائقه هایی . البته مردم ما هم کم ندارن تو آشپزی ها ، چنان غذاهایی می پزن که نگو و نپرس . قرمه ، قیمه ، فسنجون ، حلیم ، آش دوغ . واقعا این همه غذا و این همه تنوع خیلی لذت بخشه . "
دستش را برد پایین ، یک تکه نان کند و فرو برد داخل ماهیتابه روحی تا یک حرکت شصت و چهاری با انگشتانش بزند و یک لقمه بزرگ از تخم مرغ نیم رویی را که پخته شده بخورد .
خانمش با لنگ کفش کوبید بر سرش که : " ای شوهر بد بخت من ، زود تر بخور جمعش کن این تخم مرغ لعنتی رو ، انقدر تخم مرغ خوردیم شبیه مرغ شدیم . ببین دماغت عین نوع مرغ شده !!!
خوشم میاد توی ادعا کم نمیاری ، شدی مثل روزنامه و تلویزیون . مسایل رو می گی و خوب هم تعریف می کنی ، اما خبری از گفتن راه حل نیست . خبری از غذای جدید نیست . خب حرف زدن رو همه بلدن . راه حل بگو ، غذا بپز .
خسته شدم از حرفات . از حرفای روزنامه ها هم همینطور . هر روز یک صفحه رو با آلودگی هوای تهران خرابش می کنن . همش می گن مازوت می سوزه ، آلوده میشیم . ماشین دود می کنه ، آلوده می شیم . خب من هم بلدم بگم ماشین و موتور وسلیه هایی هستند که هوا را آلوده می کنند ، دود در هوا پخش می شود . دود برای سلامتی خطر دارد .
بعدش بشم تلویزیون و بگم : ازدواج آسان بکنید . راحت بله بگویید . جوانان با عشق و محبت با هم زندگی مسالمت آمیز داشته باشند .
دیدی چقدر راحته گفتنش . حیف که درس درست درمونی نخوندم وگرنه الان به جای خیاطی و این خرج بخور و نمیر می رفتم توی روزنامه و تلویزیون و کلی از این حرف ها آماده می کردم و می گفتم . تازه درآمد خوبی هم داشتم . "
مرد بیچاره از خجالت آج و واج موند و فقط با یک عذر خواهی لقمه اش را خورد و به سر کار رفت .
پایان داستان