
گاهی اوقات دیدن کارتون هم برای بزرگسالان مفید است .
چند سال پیش بود که برای اولین بار با بچه های خواهرم نشستم و انیمیشن لوراکس را دیدم .
واقعا از نظر کیفیت تصویر حرف نداشت . محتوای داستان هم محتوای بسیار خوبی بود .
پایان خودخواهی های انسان در تولید زباله ، عشق و علاقه به پلاستیک ، گل های پلاستیکی ، چمن های پلاستیکی و همه چیز از جنس سنگ ، آهن و پلاستیک .
فکر می کردم این یک تخیل کودکانه است . اما روزی از خیابانی در تهران می گذشتم درب پارکینگ خانه ای باز بود . از سر کنجکاوی نگاهی به داخل انداختم . سبزی عجیبی در آنجا کاشته شده بود .
سبزی مرا به وجد آورد . خوب که دقت کردم دیدم سبزی ها پلاستیکی هستند .
چرا این کار را می کنیم ؟
چرا میل به مصنوعات داریم ؟
چرا از طبیعت گریزانیم ؟
مگر این درست نیست که خداوند را باید در زمین از نشانه هایش شناخت .
آیا حیات نشانه ای برای آگاهی ما نیست ؟
آیا درخت ميراثی برای آیندگان ما نیست ؟
البته منظورم این نیست که پلاستیک بد است نه بد نیست .
اما فکری برای آن در زمین نشده است .
اگر دقت کنید همه چیز در زمین چرخه دارد .
چرخه آب ، چرخه زمان یا همان روز و شب و ماه و سال ، چرخه انرژی یا همان پایستگی
اگر بخواهیم پلاستیک و مصنوعات هم در زمین باشند باید برایشان چرخه ای در نظر بگیریم چرخه ای که به پایداری بیشتر و تولید کمتر بیانجامد .
در درون هر موجودی هم چرخه ای است که باعث پایداری حیاتش می شود مثل چرخش خون در بدن .
امیدوارم هیچ گاه به جایی نرسیم که واقعیت فیلم لوراکس رخ دهد.
# پیک زمین
#پیک_زمین