ویرگول
ورودثبت نام
arezo mohseni
arezo mohseniزردِ سرخِ غمگین.
arezo mohseni
arezo mohseni
خواندن ۳ دقیقه·۳ سال پیش

قصه ی یه کوچه خلوت

امروز دو تا رفتار فوق العاده عجیب از خودم نشون دادم که اولیش رو تاحالا تجربه نکرده بودم.

اولی:

امروز ظهر بعد مدرسه به مامان زنگ زدم گفتم خودم پیاده برمیگردم خونه.

هوا خیلی هم محشر نبود،اما ارزشش رو داشت بیخیال تاکسی سواری بشم.

همینطور دِلِی دِلِی اومدم و به محله خودمون رسیدم.

نزدیکای خونه مون یجورایی به یه دوراهی میرسم. من همیشه از اون قسمت که سمت خیابونه رد میشدم اما اینبار گفتم از اون سمت که کوچه ست بیام تا مسیرم نزدیک تر بشه.

( از اونجایی که یه دختر خونگی ام و معمولا یا تنها بیرون نمیرم یا با ماشین رفت و امد میکنم//هیچ تجربه ای از درگیری با مزاحما ندارم.

ولی خب همیشه بهش فک میکنم و تو سرم مردم رو کلی کتک میزنم /فحش میدم/چاقو میکشم و... .

تازشم

دوستام از جمله بیتا بهم گفته بودن چند بار از تو کوچه خلوت داشتن رد می شدن بعد یکی (پاک بان،سبزی فروش،بقال،معتاد،موتوری و...)افتاده دنبالشون

و خلاصه که همه اینارو گوشه ذهنم داشتم.)

من داشتم همون کوچه بیانبر رو راهپیمایی میکردم و به سر کوچه نزدیک میشدم که دیدم یه پسره تقریبا تو هیکل پسر عموم (گونده فرض کنید) تکیه داده به دیوار و سیگار میکشه.

گفتم خب ریلکس

بنده خدا داره ماستشو میکشه،ما هم ایزی ایزی از اینجا رد میشیم/بدون هیچ جنگ و خون ریزی ای.

پس همونطور که داشتم قمقمه ام رو تاب میدادم ،مثل دختر بچه ای چابک و چالاک اومدم از جلوش رد شم که همون موقع سیگار شو انداخت و اومد سمت من.

ببین

تو عمرم

هیچ زمانی

اینجوری نفسم نبریده بود

من همیشه میدیدم که نویسنده ها تو رمان ها میگن :"فلانی که وارد شد قالب تهی کردم" "لمس شدم" "زیر پام خالی شد" و خب بدون درک هر کدوم از این جمله ها از کنارشون میگذشتم .

ولی امروز به معنای دقیق کلمه چند ثانیه قالب تهی کردم.

خداروشکر که حداقل واکنشم فرار بود

چون پاهامو تند کردم و تا وقتی که دیگه سایه اش و صدای پاش رو نشنوم به تند تند راه رفتن ادامه دادم.

ولی یکم بعد فهمیدم اون سوژه بدبخت که قبل از رسیدن بهش چند بار سناریو کتک کاری و دعوا باهاش چیده بودم...داشته میرفته تو مغازه اش که رو به روی جایی که سیگار میکشید بود:)

وقتی که به سر خیابون رسیدم و مطمعن شدم توهم توطعه ورداشت بوده ام و خبری نبوده یکهو درد و فشار بدی رو روی تنم و مخصوصا پاهام حس کردم.

پشت سر هم میگفتم مگه میشه اینقد ترسو باشم؟این بود اون همه اولدرم قلدرم بازی هات؟لات کدوم کوچه بودی شما؟پشمام پشمام پشمام...

از این واکش ناگهانی خودم واقعا وحشت کردم.

اگه یه موقعیت جدی بود و من ابنجوری میگرخیدم که کارم تموم بود.

هیچ راهی وجود نداره که پسرا انجام بدن و ثابت کنن قصد و غرضی ندارن

و همچنین هیچ راهی وجود نداره دخترا به راحتی و با خیال اسوده از یه کوچه یا خیابون نسبتا خلوت رد بشن.

چون همه مون خوب میدونیم این خیابونا چقد شاهد مزاحمت های روحی و جسمی بوده اند و هیچ چیز به نقطه پایان خودش نرسیده.

ممکنه تا روزی که یه پیرزن بی دندون میشم هم اتفاق بدی برام نیافته

اما...

اون تیکه هایی که تو خیابون میشنوم،هیچوقت قرار نیست اجازه بدن من جایی که بهش میگن "بیرون" رو امن بدونم.

درسته که تیکه های کلامی بی ازار و فان بنظر میرسند،اما اونا یکی از عواملی هستند که باعث میشه من یا همجنس من تو یه محیط خلوت فکر کنه قراره اون حرفا واقعی بشن...


۲۶
۱۱
arezo mohseni
arezo mohseni
زردِ سرخِ غمگین.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید