ویرگول
ورودثبت نام
arezo mohseni
arezo mohseniزردِ سرخِ غمگین.
arezo mohseni
arezo mohseni
خواندن ۳ دقیقه·۴ سال پیش

ذهن کارمند_خودشناسی

امروز به چند تا چیز جالب پی بردم که مدت هاست از وجودشون خبر داشتم،اما نکته اش رو متوجه نمیشدم.

دقیقا مثل پازلی که قطعه هاش گوشه کنار اتاق ریخته یا
مثل ورقه های جزوه ای که هنوز مرتب نشدن یا
مثل زنجیره دوچرخه ای که از رو چرخ دنده اش پریده
یا مثل کلمه های بهم ریخته ای که باید جمله بشن یا
مثل هر چیز دیگه ای که سرجای خودش نیست تا رسالتش رو انجام بده و پیامش رو برسونه.

ذهن من و خود من، دقیقا این وضعیت رو داریم.
از ذهنم بگم؟
تقریبا هر چیزی که باید بدونه رو میدونه،میتونه تو هر چیزی نظر بده جوری که متوجه نشن چند سالشه،میدونه چطوری واسه یه نفر برنامه ریزی کنه تا وقت کنه ترک های دیوار خونه ش رو هم بشماره میتونه...مهم نیست چه پتانسیل هایی داره،مهم اینه که نمیتونه ازشون استفاده کنه.
داشتم فکر میکردم ذهن من یه ذهن کارمنده.
یه کارمند پر مشغله که کار همه رو راه میندازه، اون میتونه مشاور مالی و روانی اطرافیانش باشه،اون میتونه شخص مورد اعتماد رئیسش باشه...اینا خوبن،
اما مشکل اونجاست که حاضره رئیسش رو به اوج برسونه ولی خودش یه معاون حرف گوش کن باقی بمونه.

من این ذهن رو دوست ندارم،اون یه احمقه،اون یه خدمتگذاره که منتظر دستوره کارفرماست،اون از خودش هیچ قدرتی نداره.
ذهن من مثل یه بازیکن ذخیره ست که حاضره آخرین شانسش برای درخشیدن تو زمین رو بفروشه و منتظر بمونه هم تیمیش گل بزنه...

یه ذهن کارمند،همیشه هم مفید نیست،گاهی رئیسش میشه بدنش،احساس بی منطقش،منطق بی احساسش...
فکرشو کن بدنت رئیست باشه،از کارهای مشروع مثل پرخوری افراطی رو بگیر تا دوکس دوکس تو نیمه شب رو دلش میخواد تجربه کنه?
هر وقت عشقش بکشه اجازه میده درس بخونی،هر وقت هم اجازه نده مجبوری یه گوشه بشینی، گریه کنان بگی:خدایااا،من چرا نمیتونم درس بخونم؟چرا نمیتونم رژیم بگیرم؟چرا نمیتونم ورزش کنم؟خدا هم که قربونش برم خطش یه طرفه ست...
.....................................
به عنوان کسی که همچین ذهن رو مخ و آرزو های جاه‌طلبانه ای داره ،راهکار هایی هم ضمن مقابله دارم.
تنها راه خلاصی از دست این ذهن اینه که اونو وارد یه دنیای دیگه کنی.
اصطلاح mindset رو شنیدی؟آ ماشالله،خودشه،این لامصبو باید عوض کنی.
باید عادت های جدید به خوردش بدی،باید کاری کنی خودشو فراموش کنه و فقط از برنامه ای که تو بهش میدی پیروی کنه.
واسه این کار از قدرت تلقین استفاده کنید و سعی کنید هیچ وقت به حرف ندای درونتون گوش ندید که جز چرت و پرت چیزی نمیگه،این تنها راه تغییره.
وقتی تغییر کردید میتونید به گذشته نگاه کنید و بهش پوزخند بزنید بگید:دیدییییی؟؟؟دیدییی تونستم؟بسوز حالا.
..................................
اما یه مشکلی این وسط هست
اگه معاون بودن،اگه کارمند بودن چیزی باشه که روح منو ارضا میکنه چی؟ :)
هیچی،یعنی باختی.
تلاش برای حرکت در خلاف طبیعته روح و جسمت،آخرش ضرره.

اما نترسید،معمولا ذهن کارمند اصطلاح مودبانه ی تنبله.از یه ادم منفعل به یه ادم فعال تبدیل شدن خیلی ارزشمنده.

اصلا به ساختار کلمه تنبل فکر کردی تاحالا؟
تن+بل
باید ببینم بل یعنی چی.
خلاصه که اومده بودم بگم فهمیدم چطور میشه مثل صادق هدایت مرگ رو دوست داشت و واسه زنده موندن بهش پناه اورد،که بحث رفت.این طرفی...

از اینکه ذهن و زندگی ادما دقیقا عین همه شکی ندارم.
اما زندگیتون در راستای آرزو هاتون هست؟

+مشکل من اینه که بجز یه گوشه از ذهن خوداگاهم،تو تن و روح من هیچکی دلش نمیخواد من تغییر کنم.

پی نوشت:

این یاد داشت ها رو مینویسم تا بعد از مدتی ببینم دیدگاهم نسبت به روح و روانم چه تغییراتی کرده.

خیلی متوجه شدم سرعت تغییر کردن خیلی کمه،شاید چیزی که اسمشو میزاریم تغییر،بیشتر شدن آگاهی ما نسبت به خودمونه.

پی نوشت پلاس:

هر روز که میگذره متوجه میشم دیروز چقدر اشتباه میکردم.





ذهن
۱۶
۱۶
arezo mohseni
arezo mohseni
زردِ سرخِ غمگین.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید