ویرگول
ورودثبت نام
arezo mohseni
arezo mohseniزردِ سرخِ غمگین.
arezo mohseni
arezo mohseni
خواندن ۱ دقیقه·۳ سال پیش

خوبم مرسی،تو خوبی؟

اهنگ اِتنشن از چارلی پوث برای بار هزارم در حال پخش بود و به این فکر میکردم که" چرا حالم بهتره؟" .

به اطرافم نگاه کردم،اتاقم باز مثل خونه ی جنگ زده ها بود و من امروز ساعت ۱ ظهر بیدار شده بودم. هر کدوم از اینا دلایل قوی واسه عصبی بودن بود،ولی در کمال تعجب من حالم بهتر بود.

عینکم رو گذاشتم رو پاتختی و با دو متر فاصله از اینه وایسادم جلوش.میترسیدم خودم رو ببینم...

اهنگ رسید به قسمت :یو ار نات کامینگ هوم ویت می تو نایتتتتتتتت و من همراه با چارلی فریاد زدم:یو ار جاست وانااااا اتنشننننننن و بعد سعی کردم باهاش برقصم.

چند روز پیش خونه ی دایی که بودیم صبا،خواهر ۷ ساله ام سعی داشت به دختر دایی ۶ ساله اش یاد بده که چطور برقصه.

مثلا میگفت درحالی که دستات رو اینور اونور میبری،یکی از پاهات رو خم کن و رو پنجه نگهش دار،اینجوری میتونی راحت عقب جلو بری و دور خودت بچرخی.

منم به کمک گفته های صبا دور خودم چرخیدم و سعی کردم دستام رو هم یکم به چپ و راست تکون بدم.

یهو به خودم اومدم و دیدم که نیم سانتی اینه وایسادم و چند لحظه ست که زل زدم به صورتم.

دو دستم رو بردم بالا و ادای زامبی ها رو در اوردم.سر و فکمو کج کردمو ادای معلول ها رو در اوردم.

خنده دار نبود،داشتم چیز مزخرفی رو درک میکردم.اونم اینه بود که:من اینم.

از هر زاویه ای به خودم نگاه کردم،با هر عشوه و ژستی.معجزه ای نشد.من تغییر نکردم.

راستش فکر نمیکردم این شکلی باشم.



اهنگ
۲۳
۳۰
arezo mohseni
arezo mohseni
زردِ سرخِ غمگین.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید