ویرگول
ورودثبت نام
Cherryua
CherryuaLife
Cherryua
Cherryua
خواندن ۱ دقیقه·۴ سال پیش

من و آسمون

با چشمان دریایی‌اش محو آسمان شده بود،آسمان زندگی..آسمانی که برای هرکس جور خاصی تفسیر میشد،میپرسیدم که تحلیلش از آسمان چیست..بعد از دیدن این عظمت به چه چیزی فکر میکند..چه از آن اوست؟
جوابم را با خنده ای میداد و میگفت:احساس میکنم..این دقیقا زندگیه،اینکه بخوام خسته بشم،اینکه بخوام کلا وجود نداشته باشم،از بین برم..اما درکنارش قدر خودمو بدونم،و بخوام که باشم،وسط گریه بخندم و توی اوج خوشحالی انرژیمو از دست بدم،گهگاهی دلم بخواد توی یک جمع شلوغ باشم و بعدش هرچه زودتر به اتاقم پناه ببرم،این واقعا منم..منی که هنوز هم درتلاشه که خودش رو بشناسه،؟از من میخوای آسمونو برات توصیف کنم؟که‌چجوری آسمون رو میبینم..آسمون خودش هم خودش رو نمیشناسه،هنوز متوجه نیست چرا ابرای سیاه اونو تسخیر میکنن و روز بعدش خورشید مثل نور امیدی درش درخشان میشه
هم من و هم آسمون،هیچوقت نمیتونیم همدیگه رو کامل بشناسیم،و دلیل بودنمون رو بدونیم..اما میخوایم براش دلیلی‌ بسازیم،شاید دلیل آسمون برای بودن انسان هاست،و من دلیل بودنم‌ رو هنوز کشف نکردم،تا وقتی که بفهمم برای چی اینجام..اوضاع همینه قشنگم،میشینم به آسمون نگاه میکنم،چون من و اون شبیه هم هستیم..تا ابد
و سکوت مرا در‌ بر گرفت،چطور اینقدر زیبا راجب آسمان حرف میزد..چطور این کلمات به ذهنش میرسید،و‌چطور من انقدر جملاتش را با پوست و جانم درک کردم؟..

۰
۰
Cherryua
Cherryua
Life
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید