اولین دیدار جسی چشم سیاه با اسلندرمن...
نیمه های شب بود. این بار جسی گیج و منگ در جنگل قدم میزد. نمیدانست باید چکار کند و به کجا برود. از تنهایی خسته شده بود؛از شکار آدم های ساکن در جنگل خسته شده بود. آرزو میکرد که فقط یکبار یک فرد جدید را ملاقات کند،فردی که بتواند کاری کند که جسی هرگز احساس تنهایی نکند.
به گوشهای از جنگل رفت و دقایقی به ماه خیره شد. چقدر این ماه زیبا بود! او را به یاد مادرش می انداخت. اشک در چشمانش حلقه زد...
_کاش فقط یبار دیگه میتونستم ببینمشون...
اما افسوس که نمیتوانست. همینطور که در خیره شدن به ماه و بودن در افکارش غرق شده بود، ناگهان صدایی را در میان بوته ها و پشت درختان شنید.
با خودش فکر کرد لابد این هم یک انسان دیگر است؛شاید هم یک حیوان. اما اینطور نبود. به بوته ها نزدیک و نزدیک تر شد. ناگهان سایه ی بسیار بلندی که نزدیک ۳ متر بود را مشاهده کرد. قلبش شروع به تپیدن کرد.
تپ
تپ
تپ
با دستانش جلوی قلبش را گرفت. سایه نزدیک و نزدیک تر شد،به نظر خسته می آمد. و این فرد کسی نبود جز اسلندرمن. جسی سرش را کاملا بالا آورد تا بتواند صورت او را ببیند، اما اسلندرمن صورت نداشت! برخلاف تمام انسان هایی که اسلندرمن را دیده بودند و با وحشت فرار می کردند، جسی اول اسلندرمن را با تعجب نگاه کرد و بعد لبخند ریزی به او زد.
_ تو کی هستی؟؟تا حالا موجودی مثل تو رو ندیدم.
اسلندرمن برای اولین بار احساس عجیبی به او دست داد؛احساس کرد تنها نیست و با یک نفر هم صحبت شده است. به جسی کمی نزدیک تر شد.
جسی فهمید چون اسلندرمن دهان ندارد،پس حرف هم نمیتواند بزند. اسلندرمن با دستان بزرگ و باریکش یک چوب را از زمین برداشت، سپس روی خاک ها اسم 《اسلندرمن》را نوشت. جسی لبخندی زد و گفت:موجود عجیبی هستی،ولی جالبی. از دیدارت خوشبختم اسلندرمن. اسم من جسی هست،جسی چشم سیاه. من اول با صدای جیغ بلندی قربانیانمو شکار میکنم،بعد با تیغ بزرگی که همراهمه اون هارو به قتل میرسونم و جمله ی 《کمکم کنید》رو روی پیشانیشون حکاکی میکنم.
اسلندرمن برای لحظاتی طولانی به جسی زل زد؛و بیشتر به جای دقت به حرف های جسی ، به چهره و چشمان درشت سیاه او نگاه میکرد.
_ خب،تو قربانیاتو چجوری شکار میکنی؟
اسلندرمن شکل نوع شکار کردنش را با چوب روی زمین کشید،سپس این جمله را روی زمین نوشت:آیا میخواهی همراه من و یارانم بشوی و با آنها هم آشنا بشوی؟آنها هم درست مثل خودت هستند. بزرگ ترین زیردست من جف قاتل است.
جسی با هیجان زدگی گفت:
_البته،چرا که نه!من آماده ام.
سپس آنها رو به روی هم ایستادند و به هم زل زدند. زیرا هر دو میدانستند که چه میخواهند، و این آغاز تمام ماجرا بود.