
سال ها پیش در جنگلی مه آلود و مرموز اتفاق عجیبی رخ داد. یک عمارت با شکوه که در آن یک زن و مرد پولدار و دختر کوچکشان زندگی می کردند،به طرز بسیار عجیبی آتش گرفت. زن و مرد در عمارت ماندند و به دخترشان که نامش جسی بود،درخواست کردند که از عمارت بیرون برود تا زنده بماند. جسی بیچاره بی نهایت گریه میکرد؛زیرا پدر و مادرش داشتند در آتش میسوختند؛چون نتوانستند نجات پیدا کنند. جسی از عمارت بیرون دوید و گریه کنان مدام فریاد میزد:کمکم کنید،لطفا.
او این جمله را سه بار با تمام قدرت فریاد زد،اما هیچ کس صدای او را نشنید. با تمام قدرت جیغ میکشید،اما فریادش شنیده نشد. پدر و مادرش در آتش سوزی مردند و جسی برای همیشه تنها شد. هیچ پشت و پناهی نداشت. او هرگز آن روز رقت انگیز را فراموش نکرد؛چون در آن روز هیچ کس به او کمک نکرد.هیچ کس.
وقتی جسد پدر و مادرش را از عمارت بیرون آوردند،غم تمام وجود دخترک را در بر گرفته بود. با خودش گفت:مطمئنا آدم های زیادی بودند که وقتی بلند کمک خواستم صدایم را شنیدند؛اما کمکم نکردند.
این فکر وجود جسی را پر از خشم و انتقام و ناراحتی کرد و با خودش گفت شاید بهتر باشد درس عبرتی را به تمام کسانی که در جنگل زندگی میکنند بدهد...
سال ها بعد از آن اتفاق دختر جوانی حدوداً ۲۰ ساله به نام آلیس خانه ای کوچک را در دل آن جنگل اجاره کرد. او یک روز را در آن خانه سپری کرد تا اینکه شب فرا رسید...
آلیس ساعت ۲ شب در حال خوابیدن بود که ناگهان صدای بسیار بلند و دل خراشی را در دل جنگل شنید.
صدا به نظر صدای یک دختر نوجوان می آمد. گوش های آلیس داشت از شدت صدا کر میشد. با خودش گفت شاید بهتر باشد به کمک آن دختر بینوا برود. صدا بلند میگفت:کمکم کنید،لطفا!
و آن صدا سه بار بلند تکرار شد. آلیس در خانه را باز کرد و چند متر آن طرف تر خانه دختر عجیبی را مشاهده کرد. وقتی به آن دختر نزدیک تر شد به دقت او را نگاه کرد. دختر به ظاهر ۱۵ ساله می آمد. چهرهای عجیب و مرموز داشت؛ چشمانش بزرگ و کاملاً سیاه بودند...
موهای بلند قرمز حالت دار داشت که در بالای سرش یک روبان مشکی بزرگ قرار داشت. یک لباس مشکی بلند و پف دار قدیمی با جوراب شروالی مشکی و کفش قرمز نیز به پا داشت. یک تیغ بلند و تیز هم که مشخص بود خیلی سیقل داده شده و برق میزند، در دستان دختر بود. آن دختر جسی بود! اما در اصل هدف او کمک خواستن نبود،بلکه برای هدفی شوم تر آمده بود. آلیس گفت:کمک میخوای، دخترخانم؟
جسی نگاه سرد و بی رحمی به او کرد. گفت:من ۱۷ سالمه. بعد با سرعت به سوی آلیس دوید و با چند ضربه به بدن او به وسیله تیغش،او را به قتل رساند. بعد با تیغش جمله《کمکم کنید》 را روی پیشانی آلیس حکاکی کرد.
از آن شب به بعد در نقاطی از جنگل مه آلود صدای بلند و جیغ مانند جسی شنیده میشد و طعمه هایش فریب او را میخورند و در پیشانی تمام آنها آن جمله حک میشد؛یاد آور دختری که هرگز فریادش شنیده نشد و تنها ماند.
جسی از آن به بعد نصفه شب ها به جنگل می رود و همراه اسلندرمن و یاران او می شود.