یه زمانی وجود داره
اونجا دقیقا بی حسیه محضه؛
برات هیچی اهمیت نداره
اینکه کجایی؛
قراره چه اتفاقی بیفته ..
کی میاد کی میره
زمان از گوشه ذهنت رد میشه !
باهات حرف میزنن اما متوجه نمیشی
کالبدت اونجاست اما روحت یه جای دیگس
یه حالتیه شبیه کما
جسمت یه گوشه بی حرکت مستقره
هوشیاری نداری؛
نمیدونی اسم این حالت چیه
بیخیالی محض؟
نه
مشخص نیس چیه
فقط میدونی این حالت برات زیاد رخ میده ،
وقتی هم که از این حالت میگذری
تبدیل میشی به یه سالمند خسته
که بیشمار تجربه داره و منتظره که بره
منتظره که بره ...
آره،منتظرم که برم .