دلم میخواد توی شبهای تاریک، گریهای رو تجربه کنم که فقط تو بتونی بند دلم رو باز کنی و بعدش توی آغوش تو پناه ببرم. انگار دنیا بیمعنا میشه و فقط آغوش تو میتونه مرهم من باشه.دلم میخواهد سرم را روی شانهات بگذارم و آرام آرام از همه چیزهایی بگویم که در قلبم تلنبار شده... فقط تو هستی که میتوانی در سکوت من را درک کنی و این حس را با هم تقسیم کنیم.:))