
مردی چهارشانه درست در طبقه دوم خانه ای همدم یک استکان شیشه ای و چند نخ سیگار و یک عینک کلاسیک کهنه است.از این آدم ها زیاد دیده ام .تنها ، آنقدر در افکارشان غرق میشوند که فقط ماهیگیران قهار که مزه درشت و کوچک روزگار را چشیده اند میتوانند نجاتشان دهند .اما خوب مرد تنها بود او تا صبح مست و گیج، آروم آروم از بطری سرمیکشید. هروقت میخواست به خودش بیاید و کاری بکنه یک جرئه دیگر میخورد .خوردن غذاب درونش را تسکین میداد و اما امان از زمانیکه جرئه آخر را با بی پولی و فکری آشفته سربکشی .
اگر در روستایی با مردمان سیاه پوست حرف از آزادی بزنی احتمالا به تبعیض نژادی اشاره میکنن . و اگر در شهری به سکنه مرفه بگی به یاد آزادی بیان و اعتقادات می افتند .زندانیان هم زیستن خارج از میله ها را آزادی میدانند اما برای این مرد به سن 20 ولی به چهره 30ر آزادی جور دیگری معنا میشه مفهومی مستقل از تمام آزادی های جهان .اگر تمام زندانی ها را را آزاد کنی همه فریاد آزادی سر میدهند .غافل از اینکه آزادی کوتاه مدت جسمشان قرار است به بدترین لحضات عمرشان تبدیل شود .درست است که آنها به ظاهر آزادی را چشیده اند اما مزه واقعی آزادی وقتیست که روح از کالبد لجنزار انسان رها میشه.مزه ای که من به تو قول میدهم بعد از زندان درست وقتی که چندین نگاه منتظر آماده حمله به توست هوس چشیدنش را پیدا میکنی .ما فرد مصمم تر از قبل درباره آن میاندیشه.هیاهویی در ذهنش پابرجاست اما تصمیمش سرجاست .فقط میبایست قدرت غلبه بر حمله عقاب و شلیک تفنگ را پیدا کرد .نفود هر کدام به قلبش او را از پا در خواهد آورد.
دقایقی نفس گیر شتابان میگذره شاید زمان برای یک مست وگیج مهم نباشد اما وقتی حرف از خلاصی باشه اوضاع فرق میکنه .مغزت تند تند ثانیه ها را میشمره و قلبت با سنگدلی تمام فرمان میده.آخر تا کی موش مردگی تا کی عذاب و سرکوفت وقته ازادی است آزادی !
اگر در روستایی با مردمان سیاه پوست حرف از آزادی بزنی احتمالا به تبعیض نژادی اشاره میکنن . و اگر در شهری به سکنه مرفه بگی به یاد آزادی بیان و اعتقادات می افتند .زندانیان هم زیستن خارج از میله ها را آزادی میدانند اما برای این مرد به سن 20 ولی به چهره 30 آزادی جور دیگری معنا میشه مفهومی مستقل از تمام آزادی های جهان .اگر تمام زندانی ها را را آزاد کنی همه فریاد آزادی سر میدهند .غافل از اینکه آزادی کوتاه مدت جسمشان قرار است به بدترین لحضات عمرشان تبدیل شود .درست است که آنها به ظاهر آزادی را چشیده اند اما مزه واقعی آزادی وقتیست که روح از کالبد لجنزار انسان رها میشه.مزه ای که من به تو قول میدهم بعد از زندان درست وقتی که چندین نگاه منتظر آماده حمله به توست هوس چشیدنش را پیدا میکنی .
به هر حال اگر میخواهی طعم این خوراک را بچشی به پوچ انگاری ای به وسعت اورست نیاز پیدا میکنی .چیزی که مرد با عمق وجودش در آن لحظه حس میکنه .شکی نیست که اگر این حس با ذره ای جرئت مخلوط بشه چه فواجع غم انگیزی را به بار میآره .انفجاراتی با شعاع طولانی و تاثیر بر زندگی تک تک ما .
شاید تجربه کرده باشی .همانطور که میدانی این تصمیم چیزی نیست که در فاصله یه شب و روز اتفاق بیفتد .این حس های به انجام ،بار ها و بار ها موقع ای که بطری را سرمیکشیده قطعا سرکوب شده اند اما به قول معروف حس های سرکوب شده بعدا به طور کریه تر آشکار میشوند .درسته که حتی فکر آن هم ترسناک و دلهوره آور است اما این برای یک فرد مستعصل ، مفلس و منزوی چندان دشوار نیست در واقع دیگر جایی برای ترس نیست.
تصور کنید:
فضایی بدون ترس و ساکت .پنجره باز .یک مرد و یک فاصله یک متری بین او و پرده .فریاد میکشه اما صداش عقاب را فرای نمیده و تیر ها را منحرف نمیکنه پس این غرش مردانه فقط برای یک چیز کافیه
دویدن ،کشیدن و پرت شدن
آیا این دیالوگ برای پایان شوم چند ماه پستی بعد از چندین سال افتخار کافیه
شادباد
ممنون که وقت گذاشتید
لطفا نظرتون هم بگید