
من از صداش میفهمیدم یه چیزیش شده .از لحن حرفزدنش میفهمیدم داره دروغ میگه .احساسم به من میگفت این آخرین حضور من در اونجاست.جایی از قلبم میفهمید.از چشماش میخوندم قلبش آرومه.نمیدونم این حس ها منو تا کی میخواد چند قدم جلو تر از زمان ببره.اما فعلا دارم به سازش میرقصم. به نقلی ( تنها چیزی که مادر و پدرم برایم به ارث گذاشتند دلی حساس بود این دل حساس مایه خوشبختی آنان شده بود و حال آنکه در زندگی من ، سر چشمه همه سیه روزی هایم گردید .)