نفرت از کلام و ایست و سکوتش هویداست. فریاد نفرتش فقط یک تقاضای ساده دارد که فهمش برای عام نادان پریشان روزگار نیز سهل است.
پای رفتنم هست؛
دل را هم که سنگسار کردهای؛
اگر زنجیری به نام نور در میان ما نبود آنچنان گم میشدم در روزگار که هیچ یک از اهالی شهر را یارای یافتنم نبود ...
لکن ناامید مباش به زودی راهی خواهم یافت تا من نیز راهی شوم ...